Ο ταχύτερος βιολιστής του κόσμου

Ο ταχύτερος βιολιστής του κόσμου είναι ο David Garrett, ο οποίος έπαιξε το "πέταγμα της μέλισσα", σε 1 λεπτό και 5,26 δέκατα του δευτερολέπτου κερδίζοντας μια θέση στο βιβλίο ρεκόρ Guinness.

Πηγή

Οι άνθρωποί μας: Νεφέλη Μαρκάκη

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σε ηλικία επτά χρόνων άρχισε τις σπουδές της στο βιολί, το πιάνο και το μπαλέτο. Μαθήτευσε δίπλα στο Γιάννη Παπαδημητρίου και βραβεύτηκε σε δύο Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Βιολιού. Παράλληλα συνεχίζει το χορό και το 1996 κερδίζει την πρώτη θέση στην Ελληνική Γιουροβίζιον, που της επιτρέπει να σπουδάσει με υποτροφία στην Όπερα του Αμβούργου.

Το 2002 γυρνάει στην Ελλάδα κι εργάζεται στο θέατρο ως μουσικός – χορεύτρια. Έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις της Λυρικής στο Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου ως σολίστ, σε μιούζικαλ της Μαριάννας Τόλη και από το 2003 είναι μέλος της χορευτικής ομάδας OMAD@NCE του Pierre Tavernier.

Είναι μέλος της ορχήστρας Μάνος Λοίζος με την οποία δίνει συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Διδάσκει στο «Διεθνές Ωδείο Αθήνας» και στο «Δημοτικό Ωδείο Λιβαδειάς».

Οι Γάλλοι βιρτουόζοι Quatuor έρχονται στο θέατρο Badminton

Τρελά βιολιά χορεύουν κανκάν!

Βίντεο με τους Le Quatuor

Παίζουν βιολί με τσατσάρες και κρεμάστρες, ακροβατούν πάνω σε καρέκλες και χορεύουν κανκάν διατηρώντας όμως το σοβαρό τους ύφος. Φοράνε φράκο και παπιγιόν, αλλά ανεβαίνουν στη σκηνή με βατραχοπέδιλα! Σπρώχνονται, τρώνε τούμπες και βάζουν τρικλοποδιές, αλλά συνεχίζουν το… βιολί τους με αξιοθαύμαστη άνεση. Είναι οι Quatuor, τέσσερις βιρτουόζοι μουσικοί από τη Γαλλία. Εδώ και 20 χρόνια «ξεσκονίζουν» την κλασική μουσική με χιούμορ, φαντασία και αστείρευτη έμπνευση και με τις εναλλαγές του ήχου τους θέτουν τα μουσικά αισθητήρια των θεατών σε εγρήγορση.
Τώρα, το πρωτότυπο κουαρτέτο εγχόρδων καταφθάνει στα μέρη μας για πέντε παραστάσεις. Θα εμφανιστεί στη σκηνή του θεάτρου Badminton, από τις 12 έως τις 16 Νοεμβρίου. Στην παράσταση που θα παρουσιάσουν, όλα τα είδη της μουσικής έχουν την τιμητική τους. Βλέπετε, οι ίδιοι απολαμβάνουν περισσότερο να συνδυάζουν τα κλασικά κομμάτια με την τζαζ, το ροκ, ακόμη και τη ραπ μουσική! Το πλούσιο ρεπερτόριό τους παντρεύει συνθέσεις των Μότσαρτ, Μπαχ, Χέντελ και Βιβάλντι με τσιγγάνικες και ιρλανδέζικες παραδοσιακές μελωδίες και τραγούδια των Φρανκ Σινάτρα, Μπιτλς και Μάνου Χατζιδάκι.
Οι Quatuor δεν είναι μόνο ευφυείς μουσικοί, αλλά και ταλαντούχοι τραγουδιστές, μίμοι και ακροβάτες. Με κάθε κίνηση του δοξαριού τους παρουσιάζουν και ένα καινούργιο σκετς. Περιέργως, οι Jean-Claude Carmos (βιολί), Pierre Ganem (άλτο), Jean-Yves Lacombe (βιολοντσέλο) και Laurent Vercambre (βιολί) δεν έζησαν τα νιάτα τους μέσα σε ωδεία, άλλα πήραν μαθήματα από το θέατρο του δρόμου. «Δεν εγκλωβιστήκαμε στο “σωφρονιστικό” κύκλωμα της κλασικής μουσικής, μάλλον είμαστε αυτοδίδακτοι», υπογραμμίζουν πριν προσδιορίσουν τις ρίζες τους ο καθένας με τη σειρά του: «Εγώ προέρχομαι από την τζαζ», «εγώ ονειρευόμουν να γίνω ροκάς», «κι εγώ προέρχομαι από την τζαζ», «εγώ έπαιζα σε πρόβες μπαλέτου…».

Από το 1980

Η ιστορία του κουαρτέτου μετράει πάνω από δύο δεκαετίες. Ξεκίνησαν το 1980 με το όνομα «La Confierie des Fous» (Η Αδελφότητα των Τρελών), μια ομάδα που προερχόταν από το φολκ κίνημα και που δημιουργούσε θεάματα αναμιγνύοντας στοιχεία μουσικής, υποκριτικής και τραγουδιού. Η παράσταση «Violons Dingues» (Παλαβά Βιολιά) το 1987 σηματοδότησε τη μακροχρόνια παρουσία των Quatuor στην Πόλη του Φωτός.

Το 1990, ο ερχομός του Jean-Claude Camors στο συγκρότημα και, στη συνέχεια, η συνεργασία με το σκηνοθέτη Alain Sachs έδωσαν νέα πνοή στο κουαρτέτο. Στη διάρκεια της καριέρας τους έχουν συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες, ανάμεσά τους και ο Μορίς Μπεζάρ, ενώ έχουν τιμηθεί με διάφορα βραβεία.

Δεν είναι τυχαίο που στην πατρίδα τους, κάθε φορά που εμφανίζονται, σπάνε τα ταμεία. Ο,τι συνέβη και με την τελευταία τους παράσταση «Corps à Cordes» το 2006, που έκανε περιοδεία σε όλη τη Γαλλία και λόγω της τεράστιας επιτυχίας επέστρεψε για εκατό επιπλέον εμφανίσεις. Μέχρι σήμερα η ομάδα των ταλαντούχων μουσικών εξακολουθεί να «κουβαλά» νεανική τρέλα και «φρέσκο» χιούμορ.

ΖΑΛΙΓΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Τα κλασικά έργα είναι ιδανικά σήμερα

Και Μπραμς και Σοστακόβιτς, και Μπαχ αλλά και Λιγκέτι. Το ρεπερτόριο του Γερμανού βιολιστή Κρίστιαν Τέτσλαφ (Christian Tetzlaff) είναι εξαιρετικά ευρύ. Ο,τι και να παίζει όμως, ο 42χρονος βιρτουόζος έχει τον τρόπο να «σκάβει» βαθιά μέσα στη μουσική και να ανασύρει στην επιφάνεια τα πιο πολύτιμα πετρώματά της. Εχει εξάλλου πετύχει κάτι πολύ σημαντικό: πέρα από τις πολυάριθμες ηχογραφήσεις του και τη συνεργασία του με σημαντικούς αρχιμουσικούς και ορχήστρες του κόσμου, ως μουσικός συνδυάζει αρμονικά την υψηλή τεχνική κατάρτιση με το ατόφιο μουσικό αίσθημα. Την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου θα έχουμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε ζωντανά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου και θα ερμηνεύσει το δημοφιλές Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Μπραμς (ένα έργο που γνωρίζει πολύ καλά). Θα τον συνοδεύσει η επίσης φημισμένη Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ υπό τη διεύθυνση του Daniel Harding. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει ακόμα τη Συμφωνία υπ’ αριθμ. 2 του Μπραμς και το έργο Memoriale του Πιερ Μπουλέζ. Προσπαθεί άραγε να «εκπαιδεύσει» το κοινό ο Τέτσλαφ με αυτές τις αποκλίσεις στο ρεπερτόριό του; «Καθόλου», απαντάει αποφασιστικά. «Παίζω τη μουσική που αγαπώ, αυτό είναι όλο. Εξάλλου, η διαφορά στην εποχή μπορεί να μη λέει τίποτα. Μπορεί να παίζεις Μέντελσον και Σούμαν, που ανήκουν στην ίδια εποχή, και να χρειάζεται να βάλεις σε κάθε έργο τελείως διαφορετικά στοιχεία. Η ουσία είναι να παίρνεις από κάθε σύνθεση το πιο γνήσιο αίσθημα που κρύβει μέσα της. Ο μοναδικός «εκπαιδευτικός» ρόλος μου ίσως να εξαντλείται στις ερμηνείες έργων σύγχρονων συνθετών. Θέλω τουλάχιστον μία φορά το χρόνο να ερμηνεύω ένα σύγχρονο έργο, να δίνω μία τουλάχιστον ευκαιρία σε σύγχρονους συνθέτες να ακουστούν και το κοινό να τους ανακαλύψει».

Ο Τέτσλαφ έχει σχηματίσει και το δικό του κουαρτέτο. «Η μουσική δωματίου είναι ένας τομέας, στον οποίο οι συνθέτες βρίσκονται στην πιο προσωπική στιγμή τους. Μια μουσική στην οποία μιλούν εκ βαθέων».

Ιδανική εποχή

Οταν ρωτάμε τον Τέτσλαφ τι μουσική ακούει στον ελεύθερο χρόνο του, γελάει αλλά αμέσως σοβαρεύει. «Κυρίως Σιμπέλιους και Μπρούκνερ», απαντάει. Σκληροπυρηνικούς συμφωνιστές δηλαδή. «Ναι, ειδικά τον Μπρούκνερ μόλις πρόσφατα τον ανακαλύψαμε όλοι».

O Τέτσλαφ πιστεύει ότι η σημερινή εποχή είναι ιδανική για την κλασική μουσική. «Ας μη γελιόμαστε η κλασική μουσική πάντα ήταν υπόθεση ενός 5-10% μάξιμουμ. Αυτό δεν μπορεί ν’ αλλάξει – και δεν είναι ελιτισμός αυτό που λέω. Αυτό που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο τρόπος που την ερμηνεύουμε: κάθε ερμηνεία να έχει κάτι προσωπικό, άμεσο, οικείο. Ειδικά σήμερα, με το Διαδίκτυο και το downloading, ο μέσος ακροατής μπορεί να προσπεράσει αυτό που του πλασάρει κάθε εταιρεία και να ανακαλύψει μόνος του πράγματα. Η εποχή είναι ιδανική για τους κλασικούς μουσικούς. Αρκεί να έχεις αρκετά χρήματα για να δίνεις συναυλίες και να κάνεις μουσική. Δεν χρειάζεται να είσαι πολυεκατομμυριούχος».

Του Ηλια Μαγκλινη

Κορυφαίοι βιολιστές στο Μέγαρο Μουσικής

Ο διεθνούς φήμης σολίστ του βιολιού Τζόσουα Μπελ εγκαινιάζει σήμερα (8 Οκτωβρίου) το βράδυ, ώρα 8.30 μ.μ., το νέο κύκλο συναυλιών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών «Κορυφαίοι βιολιστές της εποχής μας», με τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι και το έργο του Φραντς Σούμπερτ «Ο θάνατος και η κόρη», σε μεταγραφή του Γκούσταβ Μάλερ.

Ανθρωπος του 21ου αιώνα ο Τζόσουα Μπελ δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σχέση της μουσικής με την τεχνολογία, γι' αυτό και συνεργάζεται με το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης, το περίφημο MIT, σε μια προσπάθεια να μυηθούν όλο και περισσότερα νέα παιδιά μέσω των νέων τεχνολογιών στον κόσμο της «παλιάς» μουσικής.
Αλλά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Τζόσουα Μπελ δεν σταματάνε εδώ. Παίζει με πάθος ηλεκτρονικά παιχνίδια, είναι δεινός παίκτης του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ, είναι από τους πιο καλωδιωμένους ερμηνευτές κλασικής μουσικής του επιπέδου του, σχεδιάζοντας και ενημερώνοντας ο ίδιος τον ιστοτόπο του: http//www.joshuabell.com/.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ τον έχει συμπεριλάβει στους 250 νέους ηγέτες και το περιοδικό People στους 50 ωραιότερους στον κόσμο. Ολ' αυτά, τον έχουν καθιερώσει ως τον Σούπερ Σταρ της κλασικής μουσικής.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη: Παρ' όλο που έχει παίξει στις σπουδαιότερες μουσικές αίθουσες του κόσμου, δεν δίστασε να πάρει μέρος σ' ένα μουσικό πείραμα στο μετρό της Ουάσιγκτον, ως πλανόδιος μουσικός.

Ξεκίνησε από ψηλά!

Το ταλέντο του στο βιολί φάνηκε από την ηλικία των 14 ετών και έκανε το ντεμπούτο του με την Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας, υπό τη διεύθυνση του Ρικάρντο Μούτι.

Σήμερα, ύστερα από δύο δεκαετίες, σε νεαρή ακόμα ηλικία, έχει φανατικούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Είναι σολίστ του βιολιού και διευθυντής της Ορχήστρας Δωματίου UBS του Φεστιβάλ Βερμπιέ, που αποτελείται από τους καλύτερους μουσικούς της ορχήστρας UBS Verbier Festival, την οποία έχει ιδρύσει η Τράπεζα UBS.

ΞΕΝΗ ΜΟΥΧΙΜΟΓΛΟΥ