Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρευνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Μουσική και νεογέννητα

Image.ashx (400×300)Ευαισθησία στην αρμονία από μουσικές νότες παρουσιάζουν τα νεογέννητα τα οποία είναι σε θέση να αναγνωρίζουν την παραφωνία και την αλλαγή του τόνου της μουσικής από τις πρώτες κιόλας ώρες της ζωής τους, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Μιλάνου Vita-Salute San Raffaele.

Οι συντάκτες της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε σήμερα στο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό Pnas, έβαλαν 18 νεογέννητα να ακούσουν τρία τραγούδια των 21 δευτερόλεπτων: το πρώτο τραγούδι ήταν μία σύνθεση πιάνου, το δεύτερο ήταν το ίδιο τραγούδι αλλά με αλλαγμένο τον τόνο σε ορισμένες νότες, ενώ το τρίτο ήταν ένα παράφωνο τραγούδι.

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης των τραγουδιών, οι εγκέφαλοι των βρεφών υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία προκειμένου να διαπιστωθεί ποια τμήματα του εγκεφάλου ήταν ενεργά.

Baby rock recordsΤο αποτέλεσμα ήταν ότι σε όλα τα βρέφη, ενεργοποιήθηκε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου και ιδιαίτερα οι περιοχές που ενεργοποιούνται όταν οι ενήλικοι ακούν μουσική.

Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των τροποποιημένων μουσικών συνθέσεων η ενεργοποίηση του δεξιού ημισφαιρίου ήταν χαμηλότερη, ενώ αντίθετα ενεργοποιήθηκε μια περιοχή του αριστερού ημισφαιρίου.

«Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι εγκέφαλοι των νεογνών έχουν την ικανότητα αντίληψης της μουσικής από τις πρώτες ώρες μετά από τη γέννηση τους. Επιπλέον, είναι ήδη σε θέση να αναγνωρίζουν την παραφωνία και την αλλαγή του τόνου», εκτιμούν οι ερευνητές.

Σύμφωνα μάλιστα με τους μελετητές, η έρευνα αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει στο να προσδιοριστεί αν η αντίληψη της μουσικής είναι έμφυτη ή είναι αποτέλεσμα του περιβάλλοντος.

Πηγή

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009

Η εκμάθηση μουσικού οργάνου βοηθά συμπεριφορά, μνήμη και νοημοσύνη

 

Τώρα που μόλις άρχισε η νέα σχολική χρονιά, είναι χρήσιμο οι γονείς να έχουν υπόψη τους ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου είναι πολλαπλά ωφέλιμη για τη συμπεριφορά των παιδιών, την μνήμη και τη νοημοσύνη τους, σύμφωνα με μια βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη έγινε από ερευνητές του Ινστιτούτου Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τη Σούζαν Χάλαμ, σύμφωνα με τους "Τάιμς" του Λονδίνου.

Η έρευνα διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου μεγαλώνει την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, βελτιώνοντας την μνημονική ικανότητα ενός μαθητή κατά 20% περίπου.

Επίσης η μελέτη βρήκε ότι, με το πέρασμα του χρόνου, τα μαθήματα μουσικής αύξησαν αισθητά το δείκτη νοημοσύνης των παιδιών και μάλιστα περισσότερο (7 μονάδες) σε σχέση με άλλες δραστηριότητες, όπως τα μαθήματα θεατρικής εκπαίδευσης (4,3 μονάδες).

Αρκετές επιστημονικές έρευνες έχουν ήδη δείξει ότι το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου βελτιώνει εν γένει τη συμπεριφορά ενός παιδιού μέσα στην κοινωνία. Σύμφωνα με τη βρετανίδα ερευνήτρια, αυτό συμβαίνει επειδή η μουσική εκπαίδευση σε μικρές ομάδες μουσικών απαιτεί την ανάπτυξη εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και πνεύματος συναίνεσης.

Η νέα μελέτη επισημαίνει την ανάγκη το κράτος να ενθαρρύνει τη δωρεάν μουσική παιδεία και να δώσει περισσότερες ευκαιρίες στους μαθητές να μάθουν ένα μουσικό όργανο.

via

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Η μουσική πιο «έντονη» με τα μάτια κλειστά

Όποιος φοβάται πολύ όταν βλέπει μια ταινία θρίλερ και υποσυνείδητα πάει να κλείσει τα μάτια του, καλά θα κάνει να τα κρατήσει ανοικτά γιατί, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, ο εγκέφαλος εκλαμβάνει τη συνοδευτική μουσική ως ακόμα πιο τρομακτική, όταν τα μάτια είναι κλειστά.

Η έρευνα έγινε από τη νευροεπιστήμονα και ψυχίατρο Τάλμα Χέντλερ του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό ανοικτής πρόσβασης PloS ONE.

Πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση να κλείνουν τα μάτια για να νιώσουν καλύτερα την μουσική. Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες, το κλείσιμο των ματιών επιδρά στα εγκεφαλικά κύματα. Για να μελετήσουν καλύτερα την επίδραση των κλειστών ματιών στη λειτουργία του εγκεφάλου, οι ισραηλινοί ερευνητές υπό την Χέντλερ έκαναν πειράματα με ομάδα εθελοντών, τους οποίους έβαλαν να ακούσουν διάφορα μουσικά κομμάτια από ταινίες θρίλερ, καθώς και ουδέτερες μελωδίες.

Όπως διαπιστώθηκε, ο εγκέφαλος των ανθρώπων, όταν τα μάτια είναι κλειστά, αντιδρά με πιο έντονο τρόπο στα εξωτερικά μουσικά ερεθίσματα, ειδικά όταν αυτά είναι συναισθηματικά φορτισμένα (όπως στην περίπτωση της πρόκλησης φόβου).

Οι τομογραφίες έδειξαν ότι η αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα επικεντρώνεται στην περιοχή της αμυγδαλής, του κατ’ εξοχήν κέντρου ρύθμισης των συναισθημάτων. Με τη σειρά της, η αμυγδαλή ενεργοποιεί άλλες εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με την επαγρύπνηση του ατόμου σε σχέση με το περιβάλλον (γι’ αυτό όταν κανείς φοβάται, βρίσκεται σε υπερδιέγερση με τον παραμικρό ήχο ή κίνηση γύρω του).

Η αυξημένη αυτή εγκεφαλική δραστηριότητα, που κάνει τον άνθρωπο να νιώθει ακόμα πιο ταραγμένος και φοβισμένος, όταν ακούει την μουσική με κλειστά μάτια, δεν παρατηρήθηκε, όταν οι εθελοντές άκουγαν την μουσική μέσα σε απόλυτο σκοτάδι, αλλά με τα μάτια τους ανοιχτά, συνεπώς το φαινόμενο δεν σχετίζεται μόνο με την όραση.

«Φαίνεται πως όταν κλείνουμε τα μάτια μας, ο εγκέφαλός μας έχει μια αντανακλαστική αντίδραση και εισέρχεται σε μια διαφορετική κατάσταση του νου, που έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση ορισμένων πληροφοριών» (σ.σ. όπως η τρομακτική μουσική), δήλωσε η Χέντλερ.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, μια καλύτερη κατανόηση του πώς η μουσική επιδρά στον εγκέφαλο, μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένες θεραπείες για τις ψυχο-νοητικές διαταραχές. Σε κάθε περίπτωση, είτε για θεραπευτικούς σκοπούς, είτε απλώς για να νιώσει κανείς καλύτερα την μουσική.

via

Σάββατο 30 Μαΐου 2009

Tραγούδια από τη βαθιά γαλάζια θάλασσα

Ακούστε και αλληλαντιδράστε! Μέσα από το πληκτρολόγιο σας συνομιλείστε με τις φάλαινες! http://www.optuswhalesong.com.au/

image Οι ναυτικοί ξέρουν ότι οι φάλαινες βγάζουν περίεργους μουσικούς ήχους. Οι μελετητές πιστεύουν ότι το τραγούδι των Σειρήνων δεν ήταν παρά αυτή η μουσική που δημιουργούν οι φάλαινες. Ολοι οι άλλοι πρωτάκουσαν τη μουσική των φαλαινών όταν αναπτύχθηκαν τα μηχανήματα ηχογράφησης για στρατιωτικούς λόγους. Στον καιρό του Ψυχρού Πολέμου, η αμερικανική κυβέρνηση διεξήγαγε έρευνες για την υποθαλάσσια μεταφορά των ήχων, ώστε να μπορεί να εντοπίσει εχθρικά υποβρύχια. Γνώριζαν ότι ο ήχος ταξιδεύει ταχύτερα μέσα στο νερό, αλλά δεν ήξεραν ότι ταξιδεύει με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με τα βάθη του ωκεανού. Και ότι η μεγαλύτερη ταχύτητα είναι αυτή στον πάτο της θάλασσας.

Ακούγοντας προσεκτικά, με κατάλληλα, όργανα τις ηχογραφήσεις εκείνες, κατάλαβαν ότι οι φάλαινες ούτε τυχαία ηχούν ούτε οι ήχοι τους είναι τυχαίοι. Τα τραγούδια τους έχουν δομή, διάρκεια (μερικές φορές ωρών) και σκοπό. Είναι συνδεμένα σαν ανθρώπινα μουσικά έργα, με θέματα, φράσεις, κορυφώσεις και τελικό σβήσιμο. Και επαναλαμβάνονταν μετά το τέλος. Μεταβιβάζονταν σε άλλες φάλαινες που έπλεαν στα ίδια νερά και οι οποίες τα επαναλάμβαναν. Τα τραγούδια αυτά δεν είναι τα ίδια σε όλες τις φάλαινες, αλλά διαφορετικές ομάδες, σε άλλους ωκεανούς, έχουν τα δικά τους τραγούδια. Το μήκος και ο τύπος τους έδειχναν ότι είναι κάτι περισσότερο από μεταφορά πληροφοριών για θηλυκές φάλαινες (τα τραγούδια προέρχονται μόνο από αρσενικές) ή για τροφή. Το πιο περίεργο είναι ότι εξελίσσονται. Οι επιστήμονες που τα ερεύνησαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα βρήκαν ότι τα τραγούδια διέφεραν από το ένα καλοκαίρι στο άλλο. Με λεπτές αλλαγές, αλλά αλλαγές. Τούτο σημαίνει ότι οι φάλαινες δεν είναι σαν τα πουλιά, που τα τραγούδια τους μένουν απαράλλαχτα στο πέρασμα του χρόνου. Το σημερινό τραγούδι του αηδονιού είναι το ίδιο με εκείνο που άκουσαν ο Σαίξπηρ και ο Κιτς όταν έγραψε την «Ωδή στο αηδόνι», αλλά τα τραγούδια των φαλαινών, τα οποία πρωτάκουσαν οι ερευνητές πριν από 30 χρόνια, δεν είναι τα ίδια με αυτά που ακούν σήμερα; οπότε εύλογα συμπεραίνουν ότι τα μουσικά γούστα των φαλαινών άλλαξαν.

Οταν το γεγονός πρωτοανακαλύφθηκε έκανε τεράστια εντύπωση. Κήτη να τραγουδούν στον πάτο των ωκεανών. Μάλιστα, απέναντι στο άλλο γεγονός, ότι τα κήτη αυτά τα κυνηγά και τα σφαγιάζει ο άνθρωπος για να πάρει το πολύτιμο λάδι τους και να φτιάξει σαπούνι, κραγιόνια και σκυλοτροφές, ο μουσικός θρήνος τους γέννησε βαθιά αισθήματα ενοχής.

via

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Η λαϊκή μουσική και οι παραδοσιακοί χοροί μειώνουν το άγχος των νέων και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής την ηλικιωμένων

 

   Λιγότερο άγχος φαίνεται ότι έχουν οι νέοι, που ακούν λαϊκή μουσική και χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Αλλά οι παραδοσιακοί χοροί έχουν ωφέλιμες επιδράσεις και στα ηλικιωμένα άτομα, διότι τα βοηθούν να είναι λειτουργικά στην καθημερινή τους ζωή, συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ευεξίας και της ποιότητας ζωής τους.

    Αυτά προκύπτουν από τα αποτελέσματα ερευνών, που παρουσιάζονται στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα «Σύγχρονος Τρόπος Ζωής και Πρόληψη Καρδιαγγειακών και Μυοσκελετικών Παθήσεων», που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

    Η πρώτη έρευνα με θέμα την «Επίδραση του χορού και της μουσικής στο άγχος» πραγματοποιήθηκε από το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ και το 7ου Λύκειο Καλλιθέας Αττικής σε δείγμα 200 φοιτητών ΤΕΙ (100 γυναίκες και 100 αγόρια ηλικιών 21.76+2.65 χρονών) και από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό των φοιτητών αρέσει να χορεύουν ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς (38.5%), ενώ μεγάλα ποσοστά συγκεντρώνουν οι μοντέρνοι χοροί (19.5%) και ο κλασικός χορός (18.5%). Σε ό,τι αφορά τα προτιμητέα ακούσματα, φάνηκε ότι υπερτερεί η ελληνική παραδοσιακή μουσική (24%) και ακολουθούν η rock (18.5%), η κλασική (16%), η έντεχνη (12.5%) και η μοντέρνα μουσική (11.5%). Μικρά ποσοστά προτίμησης καταγράφονται για τη λαϊκή μουσική, την pop, την trance και την RnB μουσική.

    Σε ό,τι αφορά το άγχος των φοιτητών, φάνηκε ότι οι φοιτητές που ακούν λαϊκή μουσική έχουν το χαμηλότερο άγχος (30.87+6.92 βαθμούς), ακολουθούν οι φοιτητές που προτιμούν την trance μουσική (32.67+3.88 βαθμούς), την ελληνική παραδοσιακή μουσική (33.87+8.17 βαθμούς), την έντεχνη μουσική (35.32+9.13 βαθμούς), τη rock (35.97+8.85 βαθμούς), τη μοντέρνα μουσική (36.09+9.50 βαθμούς), την RnB (36.25+7.68 βαθμούς), την κλασική μουσική (37.06+8.67 βαθμούς) και την pop μουσική (38.56+8.32 βαθμούς).

    Στα συμπεράσματα της έρευνας αναφέρεται πως ο ελληνικός παραδοσιακός χορός και η μουσική που τον συνοδεύει όχι μόνο βρίσκονται υψηλά στις προτιμήσεις των φοιτητών, αλλά και ασκούν θετικές επιδράσεις στο άγχος των ατόμων με τα ανάλογα ακούσματα.

    Η δεύτερη έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ σε δείγμα 40 γυναικών από τα ΚΑΠΗ του δήμου Θεσσαλονίκης και είχε σκοπό τη μελέτη της επίδρασης ενός προγράμματος ελληνικών παραδοσιακών χορών στην κινητική και λειτουργική ικανότητα ηλικιωμένων ατόμων. Διαπιστώθηκε ότι η εφαρμογή ενός προγράμματος ελληνικών παραδοσιακών χορών, διάρκειας 14 εβδομάδων, σε ηλικιωμένους, οδήγησε σε σημαντική βελτίωση στη δύναμη και την αντοχή των κάτω άκρων, τη δυναμική ισορροπία και την αντοχή στην κόπωση, την κινητική ικανότητα και το χρόνο αντίδρασης. Οι ωφέλιμες αυτές επιδράσεις βοηθούν τα ηλικιωμένα άτομα να είναι λειτουργικά στην καθημερινή τους ζωή συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ευεξίας και της ποιότητας ζωής τους.

via

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Βελτιώστε τα προβλήματα όρασης με μουσική

Σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών που πραγματοποιούν Βρετανοί επιστήμονες, η μουσική μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση ως ένα βαθμό των προβλημάτων όρασης που αντιμετωπίζουν συνήθως άνθρωποι που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Η έρευνα που έχει δημοσιευθεί από το BBC δείχνει πως το 60% από αυτούς που παθαίνουν εγκεφαλικό στη συνέχεια αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης, φαινόμενο που ονομάζεται “οπτική αμέλεια” και που κάνει τους πάσχοντες να χάνουν την ικανότητα να εντοπίσουν αντικείμενα στο αντίθετο οπτικό τοπίο από την πλευρά που έχουν πάθει εγκεφαλικό. Συγκεκριμένα μερικές ακραίες περιπτώσεις είναι όταν τα άτομα αυτά τρώνε το φαγητό που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του πιάτου ή ξυρίζουν το μισό πηγούνι τους.

Η έρευνα αυτή βασίστηκε στην παρακολούθηση τριών ατόμων τα οποία πάσχουν από οπτική αμέλεια και επομένως έχουν χάσει την ευαισθητοποίηση του μισού οπτικού τοπίου τους. Συγκεκριμένα κατέγραψαν τις αντιδράσεις τους σε τρεις συνθήκες: όταν άκουγαν ευχάριστη μουσική, δυσάρεστη και όταν δεν υπήρχε ήχος. Αποτέλεσμα του πειράματος αυτού ήταν ότι και οι τρεις ασθενείς μπορούσαν να ξεχωρίσουν τα χρωματιστά σχήματα και τα κόκκινα φώτα στην «εξασθενημένη» πλευρά του εγκεφάλου, αφού είχαν ακούσει μουσική που τους ευχαριστούσε.

Ως αποτέλεσμα της έρευνας αυτής σύμφωνα με τους ερευνητές, όταν ακούμε μουσική που μας αρέσει και μας ευχαριστεί ενεργοποιεί τα θετικά συναισθήματα, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου και να αυξήσουν την ικανότητα επεξεργασίας των ερεθισμάτων. Εγκεφαλογραφήματα επιβεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση και επισημαίνεται πως όχι μόνο η μουσική έχει θετικά αποτελέσματα αλλά γενικότερα η ενασχόληση με δραστηριότητες ενδιαφέρουσες προς το άτομο.

via

Κυριακή 26 Απριλίου 2009

Έρευνες επιβεβαιώνουν την ευεργετική επίδραση της μουσικής στην ψυχή και το σώμα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως σύντομα θα «παρασκευάζεται» και θα «συνταγογραφείται» ανάλογα με την περίπτωση.

Θα παίρνουμε τη μουσική σαν χάπι!

Μία 52χρονη Γερμανίδα είναι η πρώτη μουσική φαρμακολόγος στον κόσμο

Ολοένα και περισσότερες έρευνες επιβεβαιώνουν την επίδραση της μουσικής

Η 52χρονη Βέρα Μπράντες,  η πρώτη «μουσική φαρμακολόγος» στον κόσμο

στην ψυχή και το σώμα. Πρόσφατα, Αμερικανοί επιστήμονες αποφάνθηκαν πως το άκουσμα εκλεπτυσμένων μουσικών συνθέσεων και η τακτική παρακολούθηση κοντσέρτων αφαιρούν πέντε χρόνια από την επονομαζόμενη «πραγματική ηλικία» μας. Θα μπορέσει όμως ποτέ να πάρει η μουσική τη θέση που φαίνεται να δικαιούται ως φάρμακο; Να «παρασκευάζεται» και να «συνταγογραφείται» ανάλογα με την περίπτωση, να λαμβάνεται σαν... χάπι; Η Βέρα Μπράντες, «η πρώτη μουσική φαρμακολόγος στον κόσμο», στοιχηματίζει ότι είναι απλώς θέμα χρόνου.

Η52χρονη σήμερα Βέρα Μπράντες έκανε καριέρα ως παραγωγός μουσικών events και ηχογραφήσεων όταν, το 1995, ένα τροχαίο παρ΄ ολίγον να της στοιχίσει τη ζωή- και την έκανε τελικά να αλλάξει ζωή. «Έσπασα τον 11ο και τον 12ο σπόνδυλο, ο νωτιαίος μυελός μόλις που γλίτωσε. Ο γιατρός μου μού είπε: “Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σπουδαίο για σένα, το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστεί να παραμείνεις σε πλήρη ακινησία για 10 έως και 14 εβδομάδες”».
Η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε να μοιραστεί η Μπράντες το δωμάτιο του νοσοκομείου με έναν βουδιστή· φίλοι του έρχονταν καθημερινά και έψαλλαν.
Έπειτα από μόλις δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο, μία μαγνητική τομογραφία έδειξε πως η σπονδυλική της στήλη είχε επουλωθεί πλήρως. «Όλοι είπαν πως επρόκειτο για θαύμα», λέει στους «Νew Υork Τimes». «Κι εγώ μπήκα σε πολλές σκέψεις».
Με ακουστικά.
Τρία χρόνια αργότερα, η Μπράντες χρειάστηκε να περάσει τρεις μήνες στο πλευρό της ετοιμοθάνατης μητέρας της, που είχε πέσει σε κώμα εξαιτίας μιας σπάνιας μορφής καρκίνου του αίματος. «Της έβαζα να ακούει μουσική με ακουστικά. Τη γνώριζα τόσο καλά, που μπορούσα να καταλάβω και από την πιο μικρή σύσπαση στα χέρια και το πρόσωπό της τι της άρεσε και τι όχι. Αρχικά, ανταποκρινόταν καλύτερα στην κλασική ισπανική κιθάρα, που ανέκαθεν απολάμβανε. Καθώς η κατάστασή της χειροτέρευε όμως, αυτά τα παλιά αγαπημένα της κομμάτια έδειχναν πια να την ενοχλούν, κάποιες πιο μινιμαλιστικές συνθέσεις έμοιαζαν να την ωφελούν περισσότερο. Η μητέρα μου ήταν η πρώτη μου περιπτωσιολογική μελέτη», λέει η Μπράντες.
Κλινικές δοκιμές.
Όσο σημαντικές, εντούτοις, και αν ήταν για εκείνη σε προσωπικό επίπεδο αυτές οι εμπειρίες, η Μπράντες γνώριζε πως οι αναπτυσσόμενες θεωρίες μιας μουσικής παραγωγού χωρίς πτυχία στην ιατρική ή την επιστήμη δεν επρόκειτο ποτέ να γίνουν αποδεκτές χωρίς αυστηρές κλινικές δοκιμές. Προχώρησε λοιπόν και σήμερα είναι διευθύντρια ενός ερευνητικού προγράμματος για τη μουσική και την ιατρική στην Ιδιωτική Ιατρική Σχολή Παράκελσος, στο Ζάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Παράλληλα, έχει ιδρύσει μια εταιρεία, τη Sanoson, η οποία σχεδιάζει κατά παραγγελία μουσικά συστήματα για ιατρικές εγκαταστάσεις. «Η πρώτη μουσική φαρμακολόγος», έτσι αυτοχαρακτηρίζεται. Και με την ιδιότητα αυτή «παρασκευάζει» φάρμακα υπό μορφή μουσικής.
Πώς ακριβώς γίνεται αυτό; Η Μπράντες και οι συνεργάτες της δεν χρησιμοποιούν γνωστά κομμάτια- υπάρχει πάντα ο κίνδυνος των προσωπικών συσχετισμών. Όπως οι παλιοί φαρμακοποιοί, που διύλιζαν αποστάγματα από το «κατάστημα» βοτάνων και φυτών της φύσης, έτσι και αυτοί αναλύουν μουσικές κάθε είδους με σκοπό να «εξαγάγουν» τα «ενεργά συστατικά» τους, τα οποία κατόπιν αναμειγνύουν στις σωστές ισορροπίες, «ρίχνοντας» μέσα τις σωστές δόσεις ρυθμού, αρμονίας και ηχοχρώματος, στον σωστό χρόνο, στη σωστή σειρά...

LΙΝΚ: http://www.pmu.ac.at/

Εφαρμογές σε ασθένειες όπως το άγχος και η κατάθλιψη
Η ομάδα μένει μακριά από σοβαρές παθολογικές ή μολυσματικές νόσους, υποστηρίζει ωστόσο ότι οι μέθοδοί της έχουν ευρείες εφαρμογές στις ψυχοσωματικές διαταραχές, την αντιμετώπιση του πόνου και τις επονομαζόμενες «ασθένειες της εποχής»: άγχος, κατάθλιψη, αϋπνία και ορισμένες μορφές αρρυθμίας. Άπαξ και ο γιατρός έχει κάνει τη διάγνωση, ο ασθενής στέλνεται σπίτι με ένα ηχητικό πρωτόκολλο και μια συσκευή που μοιάζει πολύ με iΡod, φορτωμένη τις κατάλληλες για αυτόν μουσικές.
Σε πιλοτική έρευνα που πραγματοποίησαν πέρυσι, η Μπράντες και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν ότι το άκουσμα ενός ειδικά σχεδιασμένου μουσικού προγράμματος για 30 λεπτά την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, επί τέσσερις εβδομάδες, βελτίωσε σημαντικά τη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος ασθενών που υπέφεραν από υπέρταση- για την οποία δεν μπορούσε να εντοπιστεί οργανικό αίτιο. Για πότε λοιπόν να περιμένουμε τη μουσική σε «χάπι»;
«Σχεδιάζουμε να λανσάρουμε τις θεραπείες μας στη Γερμανία και την Αυστρία το φθινόπωρο του 2009». Για να δούμε...
ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ

Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Tο… ντράμινγκ θεραπεύει την ψυχή

Tο… ντράμινγκ θεραπεύει την ψυχή

Οσοι παίζουν ντραμς θεραπεύουν την ψυχή τους, αποφαίνονται επιστήμονες και μουσικοί, επικαλούμενοι αποτελέσματα σχετικών συνεδρίων που οργανώνονται σε Βρετανία και ΗΠΑ. Αν η είδηση, που μεταδόθηκε από το BBC, ληφθεί σοβαρά υπόψη, μάλλον κάποιοι θα βρουν λύτρωση καταφεύγοντας στο ντράμινγκ, ενώ οι γείτονες πιθανότατα θα τρέχουν να αγοράσουν ωτοασπίδες…
Ο νευρολόγος δρ Μπάρι Μπίτμαν, επικεφαλής του «Yamaha and Wellness Institute» της Πενσιλβάνια, διατυπώνει τη γενικότερη επιστημονική άποψη ότι κάθε άνθρωπος, από την περίοδο που βρίσκεται ως έμβρυο στη μήτρα, έχει αίσθηση του ρυθμού και είναι εύκολο να την εκφράσει παίζοντας ντραμς (σε αντίθεση με άλλα μουσικά όργανα), γεγονός που προσδίδει το θεραπευτικό πλεονέκτημα στο ρυθμικό ντράμινγκ. Ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Καντέρμπουρι και διευθυντής ερευνητικού κέντρου του Σίδνεϊ για τις Τέχνες και την Υγεία, Στίβεν Κλιφτ, ανακοίνωσε ότι το ντράμινγκ εξασφαλίζει μια γενική αίσθηση καλής διάθεσης και ευημερίας, όπως έδειξαν ξεκάθαρα εργαστηριακές έρευνες.
Ο μουσικός Σάιμον Λι, από το Κεντ, που κλήθηκε από κρατικό φορέα Υγείας να οργανώσει ατομικές και ομαδικές συνεδρίες με μαθήματα ντράμινγκ σε πάσχοντες από ψυχικά νοσήματα (αυτισμός, μαθησιακές δυσκολίες κ.ά.) και να προσφέρει ανακούφιση σε ασθενείς στο τελευταίο στάδιο της νόσου τους, κάνει λόγο για θαυμαστά αποτελέσματα, ενώ οι επιστήμονες πιστεύουν γενικά πως το ρυθμικό ντράμινγκ βοηθά στην καλή υγεία, επιφέρει βαθιά αίσθηση ριλάξ, μειώνει το στρες και την πίεση, λειτουργεί ως σωματική άσκηση, αλλά και ως μέσο χαλάρωσης.
Τη θεωρία ότι το ντράμινγκ είναι θεραπευτικό για την ψυχή ενισχύει ο πρώην ντράμερ του θρυλικού συγκροτήματος των Clash, Νικ Χέντον, που έπειτα από 26 χρόνια οδυνηρής εμπειρίας στον κόσμο των ναρκωτικών απεξαρτήθηκε και επέστρεψε στα ντραμς του. «Είναι μια φυσική δραστηριότητα που διεγείρει μέρη του εγκεφάλου», λέει ο ίδιος, σημειώνοντας πως πρόκειται για αρχέγονη δραστηριότητα, αφού τα ντραμς ήταν το πρώτο μουσικό όργανο: «Οι πρωτόγονοι άνθρωποι χτυπούσαν αντικείμενα ρυθμικά», τονίζει.

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΡΙΑ

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Επιβεβαιώθηκε ότι η μουσική αποτελεί μια παγκόσμια "γλώσσα", που καταλαβαίνουν και οι απολίτιστες φυλές

 

image Επιβεβαιώθηκε και επιστημονικά πλέον ότι η μουσική αποτελεί οργανικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης μας και ότι όλοι άνθρωποι, όπου και αν ζουν στον κόσμο, ακόμα και αν είναι απομονωμένοι στα βάθη της ζούγκλας, έχουν την έμφυτη ικανότητα να "διαβάζουν" τα συναισθήματα που κρύβονται στην μουσική και να την καταλαβαίνουν. Οι επιστήμονες αποδίδουν αυτό το καθολικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων κάθε χρώματος, φυλής κλπ. στην εξελικτική σημασία της μουσικής για τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

    Η έρευνα, υπό τον Τόμας Φριτς, έγινε από το έγκυρο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για τις Επιστήμες της Γνώσης και του Εγκεφάλου, στη Λειψία της Γερμανίας και δημοσιεύτηκε στο βιολογικό περιοδικό "Current Biology". Η μελέτη δείχνει ότι ακόμα και αν κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει ποτέ δυτική μουσική, είναι σε θέση να διακρίνουν αν η μουσική είναι χαρούμενη, λυπημένη ή τρομακτική.

    Μέχρι τώρα οι επιστήμονες έχουν προτείνει διάφορες θεωρίες γιατί οι άνθρωποι ακούνε μουσική (από την ανάγκη συναισθηματικής επικοινωνίας μέχρι την ανάγκη αλληλεγγύης μέσα στην ομάδα), οι οποίες έχουν ως κοινό γνώρισμα την εξελικτική σημασία της μουσικής. Αντίθετα, άλλοι γνωστοί επιστήμονες, όπως ο γλωσσολόγος Στίβεν Πίνκερ του Χάρβαρντ, έχουν υποστηρίξει ότι η μουσική είναι βασικά ζήτημα πολιτιστικής επιρροής και δεν είχε ποτέ καμία ουσιαστική εξελικτική σημασία για τον άνθρωπο.

    Αν η μουσική όντως αποτελεί συνέπεια της δαρβινικής εξελικτικής επιλογής, όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την κουλτούρα τους, θα έπρεπε να ανταποκρίνονται σε αυτήν με παρόμοιο τρόπο. Κάτι τέτοιο όμως, ειδικά στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, είναι δύσκολο να το βεβαιώσει κανείς, αφού είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς ένα Δυτικό που να μην έχει ακούσει ανατολική μουσική ή έναν Ασιάτη ή Αφρικανό που να μην έχει ακούσει δυτική μουσική, στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση, το κομπιούτερ κλπ.

    Είναι έτσι δύσκολο για τους επιστήμονες να ξεχωρίσουν αν οι παρόμοιες μουσικές ευαισθησίες, που είναι φανερές σε όλη τη Γη σήμερα, είναι απλώς προϊόν πολιτιστικής επιρροής ή αν οφείλονται σε προϋπάρχουσα "καλωδίωση" του εγκεφάλου όλων των ανθρώπων για εξελικτικούς λόγους.

   Η γερμανική ερευνητική ομάδα πέτυχε ακριβώς αυτό: να επιβεβαιώσει ότι συμβαίνει τελικά το δεύτερο (η εξελικτική "καλωδίωση" των εγκεφαλικών νευρώνων), μελετώντας μια απολύτως απομονωμένη αφρικανική φυλή, τους Μάφα του Καμερούν, οι οποίοι δεν έχουν ακούσει ποτέ ραδιόφωνο, δεν έχουν δει τηλεόραση, δεν έχουν πάει καν σε εκκλησία (όπου παίζεται μερικές φορές δυτική μουσική) και γενικά, με κανέναν τρόπο, δεν έχουν ποτέ εκτεθεί στη δυτική μουσική.

    Οι γερμανοί ερευνητές έπαιξαν στους Μάφα δυτικά μουσικά κομμάτια τριών ειδών (χαρούμενα, λυπημένα, τρομακτικά) και διαπίστωσαν την ικανότητα των Μάφα να καταλαβαίνουν τα συναισθήματα που μετέφερε η μουσική, σε ποσοστό 50% έως 60% περίπου, δηλαδή πολύ πάνω από το τυχαίο, που εκτιμάται γύρω στο 30%.

via

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Stop and Hear the Music

”Το πείραμα έκανε η “Ουάσιγκτον Ποστ”.

Ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελ, διεθνούς φήμης βιρτουόζος που τρεις μέρες νωρίτερα είχε γεμίσει τη μεγαλοπρεπή Αίθουσα Συμφωνικής Μουσικής της Βοστώνης. Το βιολί του, ένα πολύτιμο Στραντιβάριους. Στις 7.51 π.μ. της Παρασκευής 12 Ιανουαρίου, την ώρα της πρωινής αιχμής, σ’ έναν σταθμό που εξυπηρετεί κυρίως εργαζόμενους σε κυβερνητικά γραφεία, ο Μπελ, ντυμένος με τζιν, μπλουζάκι και καπέλο του μπέιζ-μπολ, εκτέλεσε μέσα σε 43 λεπτά της ώρας έξι αριστουργήματα της κλασικής μουσικής - ξεκίνησε με το “Chaconne” από την παρτίτα Αρ.2 του Μπαχ. Μπροστά του είχε ανοιχτή τη θήκη του βιολιού, με μερικά δολάρια για “μαγιά”.

Τρία λεπτά πέρασαν χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Εξήντα τρεις άνθρωποι είχαν ήδη περάσει όταν ένας μεσήλικας κοντοστάθηκε για κλάσμα του δευτερολέπτου και έστρεψε το κεφάλι προς τον μουσικό. Μισό λεπτό αργότερα, μία γυναίκα έριξε ένα δολάριο στη θήκη και απομακρύνθηκε. Χρειάστηκε να περάσουν έξι λεπτά για να σταματήσει κάποιος, να ακουμπήσει στον τοίχο και να ακούσει.

Στα τρία τέταρτα που έπαιξε ο Μπελ πέρασαν από μπροστά του 1.097 άνθρωποι. Επτά σταμάτησαν τουλάχιστον ένα λεπτό για να απολαύσουν τη μουσική. Είκοσι επτά έδωσαν χρήματα, οι περισσότεροι χωρίς να επιβραδύνουν- συγκεντρώθηκαν 32 δολάρια και κάτι ψιλά. Απομένουν 1.070 άνθρωποι που πέρασαν χωρίς να καταλάβουν τίποτε, πολλοί μόλις ένα μέτρο μακριά από τον βιρτουόζο, οι περισσότεροι χωρίς καν να γυρίσουν το κεφάλι. Και στις τρεις ομάδες υπήρχαν λευκοί, μαύροι και ασιάτες, νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες. Μία μόνο δημογραφική ομάδα είχε απολύτως συνεπή συμπεριφορά. Κάθε φορά που περνούσε ένα παιδί, προσπαθούσε να σταματήσει για να δει και να ακούσει. Και κάθε φορά ένας γονιός το έσπρωχνε μακριά.

Όλα βιντεοσκοπήθηκαν με μια κρυφή κάμερα. Στην ταινία βλέπεις ανθρώπους να περνούν κατά κύματα, με χάρτινα ποτήρια καφέ στο χέρι και κινητά στο αφτί, σ’ έναν θλιβερό χορό αδιαφορίας, αδράνειας και βιασύνης. Ο βιολιστής μοιάζει αποκομμένος από το κοινό του, που δεν τον βλέπει και δεν τον ακούει - ένα φάντασμα. Όμως είναι ο μοναδικός που βρίσκεται πραγματικά εκεί - τα φαντάσματα είναι οι άλλοι.

Αν δεν μπορούμε να βρούμε λίγο χρόνο στη ζωή μας για να ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο να παίζει μερικά από τα καλύτερα μουσικά κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ”, σχολιάζει η “Ποστ”, “αν η πίεση της σύγχρονης ζωής μας κατακυριεύει σε σημείο να γινόμαστε κουφοί και τυφλοί σε κάτι τέτοιο, τότε τι άλλα πράγματα μπορεί να χάνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε?

Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

via

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008

Μουσική για την καρδιά σας

Μουσική για την καρδιά σας

Τα τραγούδια που μας ευφραίνουν την καρδία μπορούν και να την ενδυναμώσουν παρατηρούν οι επιστήμονες.

Σχετικές έρευνες απέδειξαν ότι όσοι ακούν την αγαπημένη τους μουσική συχνά, ενισχύουν τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς με τον ίδιο ρυθμό και τα ίδια αποτελέσματα που το κάνει το γέλιο ή και η αγωγή των καρδιοπαθών.

«Είναι εξαιρετικά τα αποτελέσματα» λέει ο καθηγητής καρδιολογίας Michael Miller, διευθυντής του καρδιολογικού κέντρου Maryland Medical Center.
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι τα αγγεία διαστέλλονται σε τέτοιο βαθμό ώστε η ροή αίματος να διευκολύνεται εξαιρετικά και να μειώνει έτσι τον κίνδυνο για καρδιοαγγειακές παθήσεις και εμφράγματα.

Οι επιστήμονες που έλαβαν μέρος στην έρευνα προειδοποιούν βέβαια ότι η μουσική πρέπει να προστεθεί στην καθημερινή αγωγή των καρδιοπαθών αλλά σε καμία περίπτωση να την αντικαταστήσει.

Τα άτομα που έλαβαν μέρος στην έρευνα, 10 μη καπνιστές άνδρες και γυναίκες, έφεραν μαζί τους την αγαπημένη τους μουσική. Μισή ώρα την ημέρα άκουγαν την μουσική τους και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πράγματι οι αρτηρίες τους διογκώθηκαν κατά 26%.

[via]

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008

Μουσικά… αφτιά από κούνια

Μουσικά… αφτιά από κούνια

Ηδη στον πέμπτο μήνα της ζωής τους τα μωρά είναι σε θέση να ξεχωρίσουν έναν χαρούμενο ήχο ανάμεσα σε άλλους λιγότερο ευχάριστους, υποστηρίζουν με έρευνά τους επιστήμονες των Πανεπιστημίων της Αϊόβα και της Μινεσότα. Στην ηλικία των εννέα μηνών είναι πλέον σε θέση να κάνουν το αντίθετο. Το μουσικό αυτό πείραμα βοηθά στην αποκωδικοποίηση της αντιληπτικής ικανότητας των βρεφών πριν αυτά αποκτήσουν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με τον υπόλοιπο κόσμο μέσω της ομιλίας. Το γεγονός και μόνο ότι αντιλαμβάνονται τη διαφορά στο ρυθμό και την επιλογή των συγχορδιών έχει εντυπωσιάσει τους επιστήμονες.
«Ενα από τα πρώτα επικοινωνιακά μηνύματα που λαμβάνουν τα μωρά είναι αυτά που σχετίζονται με το συναίσθημα», δηλώνει ο καθηγητής Ψυχολογίας και συγγραφέας της μελέτης, Ρος Φλομ. «Διαπιστώσαμε ότι στους εννέα μήνες τα βρέφη είναι σε θέση να κατηγοριοποιήσουν τα τραγούδια με τον ίδιο τρόπο που το επιτυγχάνουν οι ενήλικες και τα νήπια», πρόσθεσε. Οι επιστήμονες παρακολουθούσαν τα μωρά κατά τη διάρκεια της ακρόασης των κομματιών και κατέγραφαν το χρόνο που διαρκούσε η προσήλωσή τους στον ήχο.
Πρόκειται για την ίδια τεχνική που είχε χρησιμοποιηθεί και σε παλαιότερη έρευνα, όπου οι επιστήμονες προσπαθούσαν να διαπιστώσουν αν μωρά από αποκλειστικά αγγλόφωνες οικογένειες ήταν σε θέση να αντιληφθούν πότε κάποιος μιλούσε μία ξένη γλώσσα, παρακολουθώντας μόνο τις κινήσεις του προσώπου του και χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να τον ακούσουν.

[via]

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Η «μελωδική» γυμναστική αυξάνει σημαντικά τη φυσική αντοχή


Μέχρι και 15% ενδέχεται να αυξηθεί η φυσική αντοχή των ανθρώπων που γυμνάζονται ακούγοντας μουσική, υποστηρίζει έρευνα που δημοσιεύει το περιοδικό αθλητικής ψυχολογίας «Journal of Sport and Exercise Psychology».

Πιο συγκεκριμένα, ο Δρ Κώστας Καραγιώργης, υφηγητής αθλητικής ψυχολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο Μπρουνέλ, μετά από έρευνα απέδειξε ότι επιλεγμένη μουσική μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη φυσική αντοχή ενός ανθρώπου και να επιδράσει θετικά στην καρδιοαγγειακή άσκηση.

Κορυφαίοι αθλητές εξάλλου, όπως ο μαραθωνοδρόμος και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Χαϊλέ Γκεμπρελασιέ, γυμνάζονται συστηματικά ακούγοντας μουσική.

Η μουσική, πέρα από τη βελτίωση της φυσικής αντοχής, δημιουργεί αίσθημα ευφορίας στον ασκούμενο και τον επηρεάζει θετικά, ακόμα και όταν ασκείται πολύ εντατικά.

Τα πορίσματα της έρευνας εφαρμόστηκαν και πρακτικά στις 5 Οκτωβρίου σε δρόμο μεγάλης απόστασης στο Γκρίνουιτς του Λονδίνου.

Διοργανώτρια εταιρεία ήταν η Sony Ericsson και ο Δρ Καραγιώργης επέλεξε, με επιστημονικά κριτήρια, τη μουσική που συνόδευε από τα ακουστικά 12.500 δρομείς.

Η έρευνα του Δρ Καραγιώργη αφορά κυρίως τους πάσχοντες από καρδιοαγγειακά νοσήματα και παχυσαρκία. Στα άτομα αυτά συστήνεται από τους γιατρούς να ασκούνται βαδίζοντας γρήγορα ή τρέχοντας. Η συνοδεία μουσικής μπορεί να επιδράσει ευεργετικά στην άσκησή τους.

[via]

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008

Έλληνας ερευνητής στη Βρετανία ανακαλύπτει ότι η μουσική αυξάνει κατά 15% τη φυσική αντοχή και βοηθά την άσκηση

 

Η προσεκτικά επιλεγμένη μουσική μπορεί να αυξήσει σημαντικά, μέχρι και κατά 15%, τη φυσική αντοχή ενός ανθρώπου και να έχει θετικές επιπτώσεις στην καρδιοαγγειακή άσκηση. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα έρευνας του δρ. Κώστα Καραγιώργη, υφηγητή αθλητικής ψυχολογίας στη Σχολή 'Αθλησης και Εκπαίδευσης του βρετανικού πανεπιστημίου Μπρουνέλ.

Η έρευνα, που θα δημοσιευτεί στο αμερικανικό περιοδικό αθλητικής ψυχολογίας "Journal of Sport and Exercise Psychology", επισημαίνει την ευεργετική επίδραση της μουσικής την ώρα της άσκησης, κάτι που κορυφαίοι αθλητές, όπως ο μαραθωνοδρόμος και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Χαϊλέ Γκεμπρελασιέ, κάνουν συστηματικά.

Η μουσική, πέρα από τη βελτίωση της φυσικής αντοχής, δημιουργεί αίσθημα μεγαλύτερης ευφορίας στον ασκούμενο και τον βοηθά να νιώσει πιο θετικά, ακόμα και όταν ασκείται πολύ εντατικά, στα όρια της φυσικής εξάντλησης.

Τα πορίσματα της έρευνας εφαρμόστηκαν στην πράξη, στις 5 Οκτωβρίου, στο Γκρίνουιτς του Λονδίνου, σε δρόμο μεγάλης απόστασης που διοργάνωσε η Sony Ericsson με τίτλο "Τρέξε με το ρυθμό". Ο δρ. Καραγιώργης επέλεξε, με επιστημονικά κριτήρια, τη μουσική που έπαιζαν ζωντανά 17 μουσικοί σταθμοί και συνόδευε από τα ακουστικά 12.500 δρομείς.

Η έρευνα του δρ. Καραγιώργη έχει σημασία ειδικότερα για πάσχοντες από διάφορα νοσήματα (π.χ. καρδιοαγγειακά, παχυσαρκία π.χ.), οι οποίοι έχουν ιατρικές οδηγίες να ασκούνται βαδίζοντας γρήγορα ή τρέχοντας. Η συνοδεία μουσικής μπορεί να κάνει την όλη εμπειρία τους πιο θετική.

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Αμφισβητείται η μουσική του Μπαχ

Μία ανάλυση των γραμμάτων και των χειρόγραφων παρτιτούρων του 18ου αιώνα έδειξε πως η δεύτερη σύζυγος του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ίσως να είχε γράψει ή να είχε συνθέσει μαζί με τον Μπαχ κάποιες από τις πιο γνωστές συνθέσεις του διάσημου δημιουργού.

Ο Μπαχ γεννήθηκε το 1685 και πέθανε το 1750. Υπήρξε μοναδικός οργανίστας, ενώ θεωρείται ως ο πλέον διασημότερος συνθέτης όλων των εποχών.

Βοηθός συνθέτη

Η νέα ανάλυση των έργων του Μπαχ – από τον Αυστραλό εμπειρογνώμονα ανθρωπολόγο Μάρτιν Τζάρβις του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν – περιελάμβανε τη σύγκριση εγγράφων, γραμμένων από τη δεύτερη σύζυγο του συνθέτη, Άννα Μαγδαλένα, με μουσικές σημειώσεις, γραμμένες από τον ίδιο τον Μπαχ και άλλους που αντέγραψαν το έργο του.

«Η ανάλυσή μου αποκαλύπτει ότι η αντίληψη που είχαμε μέχρι σήμερα για τον ρόλο που έπαιξε η Άννα Μαγδαλένα στη ζωή και το μουσικό έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ δεν μπορεί να είναι σωστή,» δήλωσε ο Τζάρβις.

«Πιστεύω πως υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν πως η Άννα Μαγδαλένα υπήρξε μαθήτρια του Μπαχ σε ότι αφορά στη σύνθεση και είναι πολύ πιθανό να τον βοήθησε να συνθέσει ορισμένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του.»

Παρόμοιος γραφικός χαρακτήρας

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης ρίχνουν νέο φως στη σχέση που υπήρχε ανάμεσα στον Μπαχ και την Άννα Μαγδαλένα, η οποία υπήρξε και η ίδια μίας πρώτης τάξεως μουσικός.

Ο Τζάρβις αποκαλύπτει ότι το ζευγάρι γνωρίζονταν 7 χρόνια παραπάνω από αυτά που είναι καταγεγραμμένα στην ιστορία και ότι ενδεχομένως η Άννα Μαγδαλένα να υπήρξε μαθήτριά του πριν να γίνει γυναίκα του.

Οι δυο τους είχαν παρόμοιο γραφικό χαρακτήρα. Για να απομονώσει τους γραφικούς τους χαρακτήρες, ο Τζάρβις έψαξε σε ιστορικά αρχεία και βρήκε ένα γράμμα που φέρεται να γράφτηκε από την Άννα Μαγδαλένα, με το οποίο ζητούσε από το δικαστήριο την κηδεμονία των παιδιών τους μετά το θάνατο του Μπαχ.

Ο Τζάρβις συνέκρινε το γράμμα αυτό με ένα άλλο γράμμα που φαίνεται να ανήκει στην ίδια, ενώ μελέτησε και έναν τεράστιο αριθμό χειρογράφων του Μπαχ, της Άννας και άλλων σύγχρονών τους, που περιείχαν μουσικές σημειώσεις και κείμενα στα αρχαία γερμανικά και γαλλικά.

Η ανάλυση έδειξε πως η Άννα Μαγδαλένα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σύνθεση σονατών για βιολί και παρτιτών, καθώς και στη σύνθεση σουιτών για τσέλο. Οι σονάτες για βιολί είναι γνωστές από τρία χειρόγραφα, ένα εκ των οποίων είναι υπογεγραμμένο από τον Μπαχ το 1720. Από τα άλλα δύο, το ένα είναι γραμμένο από την Άννα και το άλλο από τον Γερμανό οργανίστα και αντιγραφέα του Μπαχ, τον Γιόχαν Πήτερ Κέλνερ.

«Η θεωρεία μου είναι πως αν και έχουμε στη διάθεσή μας ένα αντίγραφο υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Μπαχ το 1720, οι σονάτες δεν μπορεί να ολοκληρώθηκαν εκείνη τη χρονιά,» υποστήριξε ο Τζάρβις, τονίζοντας πως το γραπτό της Άννας προηγήθηκε του ολοκληρωμένου χειρογράφου.

Καμία αναγνώριση για τις γυναίκες συνθέτριες

«Για πολλούς και διαφόρους λόγους, πιστεύω πως η Άννα Μαγδαλένα έπαιξε ρόλο και στη σύνθεση των σουιτών για τσέλο, καθώς ο αρχικός κάτοχος των χειρογράφων επεσήμανε στα γαλλικά πως το αντίγραφο ήταν «γραμμένο» από την κυρία Μπαχ,» ανέφερε ο Τζάρβις.

Αυτό ενδεχομένως να εξηγείται από το γεγονός ότι «στις αρχές του 18ου αιώνα, οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να χαίρουν αναγνώρισης για τις συνθέσεις τους,» πρόσθεσε ο Τζάρβις.

Ο Μπράιαν Φάουντ, γραφολόγος στο Πανεπιστήμιο La Trobe της Μελβούρνης, σχολίασε πως η μελέτη «ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα». «Παρόλο που ο γραφικός χαρακτήρας ως αποδεικτικό στοιχείο δεν έχει την ίδια αξία με αυτή του DNA, παρόλα αυτά μπορούν να βγουν πάρα πολλά αξιόπιστα συμπεράσματα.»

[via]

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008

Οι μουσικοί χρησιμοποιούν και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου

Η επιστημονική έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που οι μη ταλαντούχοι μουσικά άνθρωποι συχνά έχουν νιώσει: οι εκπαιδευμένοι μουσικοί λειτουργούν στο νου τους διαφορετικά από τους κοινούς θνητούς.

Ομάδα ψυχολόγων του αμερικανικού πανεπιστημίου Βάντερμπιλτ ανακάλυψε ότι οι επαγγελματίες μουσικοί είναι πιο αποτελεσματικοί στη χρησιμοποίηση μιας δημιουργικής νοητικής τεχνικής που λέγεται αποκλίνουσα σκέψη, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν ταυτόχρονα το δεξιό και τον αριστερό μετωπιαίο φλοιό πολύ συχνότερα από το μέσο άνθρωπο.

Η έρευνα των Κρίσταλ Γκίμπσον, Μπράντλεϊ Φόλεϊ και Σόχι Παρκ δημοσιεύεται στο περιοδικό Brain and Cognition και διαπιστώνει ποιοτικές διαφορές στο δημιουργικό τρόπο που οι μουσικοί λύνουν τα προβλήματα, καθώς και στην εγκεφαλική τους δραστηριότητα. Μια ερμηνεία που δίνουν οι επιστήμονες για τη συχνή ταυτόχρονη χρήση των δύο ημισφαιρίων, είναι ότι πολλοί μουσικοί πρέπει να χρησιμοποιούν και τα δύο χέρια τους ανεξάρτητα, προκειμένου να παίξουν το όργανό τους.

Έτσι οι μουσικοί αποδεικνύονται ιδιαίτερα ικανοί στο να ενοποιούν τις ανταγωνιστικές πληροφορίες που δέχονται από τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου τους. Για παράδειγμα, πρέπει να είναι ικανοί να διαβάζουν ταυτόχρονα τις νότες, που ως γραπτά μουσικά σύμβολα ανήκουν στην επικράτεια του αριστερού ημισφαιρίου, ενώ παράλληλα να ερμηνεύουν την παρτιτούρα με τον δικό τους προσωπικό τρόπο, διαδικασία που συνδέεται με το δεξί ημισφαίριο.

Εξάλλου οι μουσικοί τα καταφέρνουν καλύτερα στη δημιουργική αποκλίνουσα σκέψη, δηλαδή στην ικανότητα να βρίσκουν νέες λύσεις σε πολύπλευρα προβλήματα. Σε ένα πείραμα των ερευνητών, για παράδειγμα, οι μουσικοί εθελοντές τα πήγαν πολύ καλύτερα από τους μη μουσικούς, όταν τους ζητήθηκε να βρουν νέες χρήσεις και λειτουργίες σε συνηθισμένα αντικείμενα ενός νοικοκυριού.

Τέλος, η έρευνα βρήκε ότι οι μουσικοί εν γένει είχαν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (IQ) από τους μη μουσικούς.

[via]

Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2008

Οι ήχοι των Beatles στην υπηρεσία της... επιστήμης

image Τρεις χιλιάδες άνθρωποι από 69 χώρες κλήθηκαν να καταγράψουν τις όποιες αναμνήσεις έχουν από τους Beatles: με ποιόν τρόπο έχουν στιγματίσει τη ζωή τους, τι τους θυμίζει κάποιος δίσκος ή τραγούδι του θρυλικού συγκροτήματος, ποια είδηση θυμούνται που σχετίζεται με το συγκρότημα ή τι γνωρίζουν για κάποιο από τα μέλη του.

Κι αυτό... για χάρη της επιστήμης. Πρόκειται για ένα πείραμα Βρετανών επιστημόνων που αποκαλείται «Μαγική Περιοδεία της Μνήμης».

Μέσω αυτού οι επιστήμονες ευελπιστούν να μάθουν πώς η μουσική μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να ανακαλέσουν τα καλά κρυμμένα γεγονότα της ζωής τους.

Η ομάδα των ερευνητών υποστηρίζει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στα θετικά συναισθήματα και τη μουσική κι έτσι μπορεί να εξηγηθεί γιατί συγκεκριμένα τραγούδια ανακαλούν γεγονότα στη μνήμη μας.

Από την μελέτη προέκυψε ότι οι Βρετανοί που συμμετείχαν στο πείραμα ανέφεραν αναμνήσεις συνδεδεμένες κυρίως με το τραγούδι «She Loves You», ενώ οι Αμερικανοί με το «I Want to Hold Your Hand».

Αυτό που τονίζουν, ωστόσο, οι επιστήμονες είναι ότι παραμένει άγνωστο αν κάποια είδη μουσικής μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο από άλλα στο να θυμηθεί κανείς παλιά γεγονότα από τη ζωή του.

[via]

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008

Οι μουσικές προτιμήσεις "προδίδουν" την προσωπικότητα

image Οι λάτρεις της κλασικής μουσικής και της τζαζ είναι δημιουργικοί, οι λάτρεις της ποπ είναι πολύ εργατικοί και- παρά τα στερεότυπα- όσοι αγαπούν την χέβι-μέταλ είναι ήπιοι και διαθέτουν εσωτερική αρμονία. Αυτά τουλάχιστον υποστηρίζει ο καθηγητής Εντριαν Νορθ του πανεπιστημίου της Σκοτίας Heriot-Watt, ο οποίος μελετά τη σχέση ανάμεσα στην προσωπικότητα του ανθρώπου και τις μουσικές του προτιμήσεις. "Οι άνθρωποι συχνά καθορίζουν την ταυτότητά τους μέσω των μουσικών τους προτιμήσεων, των ρούχων τους ή των επιλογών τους στα μπαρ και σε συγκεκριμένες λέξεις της καθομιλουμένης", λέει ο Νορθ.

Και για όποιον αναρωτιέται γιατί πολλοί οδηγούν ακριβά αυτοκίνητα και βάζουν τη μουσική στη διαπασών, ο Νορθ προσφέρει την εξήγηση: εκείνοι που επιλέγουν να ακούνε έντονη μουσική είναι πιθανό να κερδίζουν πολλά χρήματα, ενώ εκείνοι που ακούνε χαλαρωτική μουσική κερδίζουν λιγότερα. Οπως ο ίδιος επισημαίνει, η έρευνά του είναι η μεγαλύτερη που έχει ποτέ διενεργηθεί με θέμα την πιθανή σχέση μουσικών προτιμήσεων και ανθρώπινων χαρακτήρων.

[via]