“Εκκλησιάζουσες” του Αριστοφάνη από το Δημοτικό Θέατρο Λιβαδειάς (13/9)

Το Δημοτικό Θέατρο Λιβαδειάς - Όμιλος Φίλων Θεάτρου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων “Τροφώνια 2009”, παρουσιάζει την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009 στο Ανοικτό Θέατρο Κρύας, την Αριστοφανική κωμωδία "Εκκλησιάζουσες", σε μετάφραση Κ.Χ. Μύρη.

Η Μουσική της παράστασης είναι της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Ωδείου μας κ.  Λιάνας Καραβασίλη

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Αγραφιώτης Γιώργος

Μουσική: Λιάνα Καραβασίλη

Χορογραφίες: Αθανασιάδου Άννα

Σκηνικά-ΣΧ.Κουστουμιών: Γουργιώτης Σπύρος

Κουστούμια: Βαρθολομάτου Ελπίδα

Φωτογραφία: Miror Foto

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί:

Σαραντίδου Αντωνία, Κουνούκλας Παρασκευάς, Ζαχείλα Κατερίνα, Σούφρα Κατερίνα, Καγιά Έμη, Παππά Βιργινία, Κακοσαίος Σπύρος, Ζαχαρόπουλος Φραγκίσκος, Ιωάννου Σπέρη, Παπαγιαννάκη Νίκη, Πούλου Ελένη, Φίλων Μαρίνος, Κουτσογεωργοπούλου Νεκταρία, Ηλιάδης Γιώργος, Σουλιώτη Κατερινα, Στάμου Αθανασία.

Παραστάσεις του Δημοτικού Θεάτρου Λιβαδειάς

Το Δημοτικό Θέατρο Λιβαδειάς και ο “Όμιλος Φίλων Θεάτρου” , σας προσκαλούν στη θεατρική παράσταση “Ο αφέντης Πουντίλα και ο υπηρέτης του Ματί”. Οι παραστάσεις θα δοθούν στην αίθουσα του Δημοτικού θεάτρου, Δωδεκανήσου 5 (δίπλα από το ΚΑΠΗ Λιβαδειάς) τις παρακάτω ημέρες και ώρες:

• Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009, 8:00 μ.μ.
• Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009, 8:00 μ,μ.
• Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009, 8:00 μ.μ.
• Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009, 8:00 μ.μ.
• Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009, 8:00 μ.μ.

Είσοδος ελεύθερη.

------------------

Ο “Αφέντης Πουντίλα κι ο υπηρέτης του Ματί” είναι κορυφαίο έργο του μεγάλου δραματουργού Μπέρτολτ Μπρεχτ. Η κοινωνική αλλοτρίωση ανεξάρτητα από τάξη, φτάνει στο δισυπόστατο του ατόμου. Έργο σκληρό, που το απαλύνει η ιδιότυπη μπρεχτική φιλότητα και το χιούμορ. Το έργο γράφτηκε στα 1940-1941 όταν ο Μπρεχτ ήταν στη Φινλανδία. Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Ζυρίχη το 1948 στο Schauspielhaus.

Ένας ζάμπλουτος μεθύστακας που όταν πίνει είναι ανθρωπιστής και γενναιόδωρος, ενώ όταν είναι ξεμέθυστος γίνεται στυγνός και εχθρικός. Το μεθύσι του Πουντίλα δίνει διέξοδο στην καταπιεσμένη ανθρωπιά του εκμεταλλευτή μόνο προσωρινά. Ό, τι καλό έχει μέσα του ξεθυμαίνει στο μεθύσι του κι έτσι, νηφάλιος γίνεται στυγνότερος παρά ποτέ, επειδή νιώθει πως οι φτωχοί θέλουν να επωφεληθούν από την καλή καρδιά του μεθυσμένου. Το κωμικό του βασίζεται στις προσπάθειες του υπηρέτη να μην πέσει στην παγίδα των καλών τρόπων του μεθυσμένου και του δώσει την καρδιά του. Ο Μπρεχτ τοποθετεί το έργο του σε μια παράδοση πανηγυριώτικου θεάτρου και χαρούμενης σάτιρας αυτοσχεδιασμού. Για υλικό χρησιμοποιεί μια σειρά από σκετς και αφηγήματα γύρω από την αγροτική κοινωνία των Φιλανδών γαιοκτημόνων και εργατών της φάρμας της εποχής του Α’ παγκοσμίου πολέμου.

via