The Piano Music of Fryderyk Chopin

Στον Μπετόβεν οφείλεται η χωρητικότητα των 74 λεπτών στα audio CDs!

Γιατί το CD έχει άραγε διάρκεια 74 λεπτά;

Υπεύθυνος ήταν εν μέρη ο σύγχρονος Norio Ohga, ο οποίος ήταν τραγουδιστής της όπερας. Όταν ο Norio άκουσε τον ήχο από ένα μαγνητόφωνο της Sony, τους πρότεινε κάποια πράγματα σχετικά με τον ήχο, μιας και ο ήχος ήταν το πάθος του. Η Sony τον προσέλαβε και μετά από κάποια χρόνια ο εν λόγω κύριος έφτασε να είναι ο πρόεδρος της.

Τότε λοιπόν το ’80, η Sony και η Philips δεν μπορούσαν να τα καταλήξουν σε ένα και μοναδικό φορμάτ για το καινούριο τεχνολογικό κατασκεύασμά τους, το CD. Η Philips ήθελε το δισκάκι να είναι 11.5 εκατοστά, η Sony το ήθελε 10 εκατοστά και ούτω καθεξής. Τότε λοιπόν ο παραπάνω κύριος, ο Norio Ohga, έδωσε τη λύση λέγοντας ότι το νέο σύστημα δεν είναι δυνατόν να μην χωράει το μεγαλούργημα της κλασσικής μουσικής την ενάτη του Beethoven!

Και μαντέψτε πόσο κρατούσε. 74 λεπτά!!!

Πηγή

Dimitri Mitropoulos conducts New York Philharmonic

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ στις 8 Ιανουαρίου 1935: Ο μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος αποθεώνεται στη Φλωρεντία, όπου διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών. 

Ας τον απολαύσουμε, όμως, εδώ στο παρακάτω βίντεο, να διευθύνει την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης στις πρόβες αλλά και στη συναυλία.

Ειδικές Μορφωτικές Εκδηλώσεις στο ΕΙΕ: Νεοελληνική Μουσική (1-22/12/09)

 

 Ειδικές Μορφωτικές Εκδηλώσεις «Επιστήμης  Κοινωνία» - Β΄  Κύκλος Ομιλιών - Νεοελληνική Μουσική - 1-22 Δεκεμβρίου 2009

Η νεότερη  λόγια ή έντεχνη μουσική στην Ελλάδα έχει ηλικία λιγότερη των 250 χρόνων και ισχνή προδρομική ιστορία, σε σχέση, βεβαίως, με εκείνες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Εν τούτοις έχει να επιδείξει ιδιαίτερο πλούτο, όγκο, δυναμική και εμβέλεια που της δίνουν το δικαίωμα να διεκδικεί μια ισότιμη θέση στο παγκόσμιο μουσικό γίγνεσθαι.

Σε ένα  κύκλο ο οποίος αποτελείται από  τέσσερις διαλέξεις-εκδηλώσεις δεν είναι δυνατόν, προφανώς, να προσεγγιστεί αναλυτικά όλο το φάσμα στο οποίο εκτείνεται η ιδιαίτερη μουσική αυτή έκφραση. Επελέγησαν λοιπόν ως θέματα αναφοράς, μια συγκεκριμένη περίοδος, η πρώτη του όλου, αυτή της λεγόμενης  «Επτανησιακής Μουσικής Σχολής», καθώς και δυο επιφανείς μουσουργοί,  ο Μανώλης Καλομοίρης (1883-1962) και ο Νίκος Σκαλκώτας (1904-1949), οι οποίοι σφράγισαν με την παρουσία και την προσφορά τους δυο αρκούντως διαφορετικές συνιστώσες της νεότερης λόγιας ελληνικής μουσικής. Το περιεχόμενο της καταληκτικής εκδήλωσης μοιράζεται ανάμεσα σε μια γενική θεώρηση-απολογισμό, με επισημάνσεις για το παρόν και το μέλλον,  και σε μια μουσική εκδήλωση στην οποία θα παρουσιαστεί ένα μικρό δειγματοληπτικό ανθολόγιο με έργα για φωνή και πιάνο, για σόλο πιάνο και για σόλο κιθάρα νεοελλήνων συνθετών.

Τρίτη 1^η Δεκεμβρίου 2009

Σύντομη εισαγωγή από τον καθ. κ. Πασχάλη Κιτρομηλίδη,    Διευθυντή Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών, ΕΙΕ

Η συνάντηση με την  ευρωπαϊκή μουσική  στην Ελλάδα του 19ου αιώνα

Χάρης Ξανθουδάκης, Αντιπρύτανης Ιονίου Πανεπιστημίου, Καθηγητής  Τμήματος Μουσικών Σπουδών

Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009

Η νεοελληνικής εθνική   μουσική σχολή:

Μανώλης Καλομοίρης

Χαιρετισμός από  την κα Χαρά Καλομοίρη

Ομιλήτρια: Μυρτώ  Οικονομίδου, Μουσικολόγος, Υπεύθυνη Αρχείου Μανώλη Καλομοίρη

Μουσικές  ερμηνείες από τους καλλιτέχνες:

Μαρία Βλαχοπούλου, μέτζο σοπράνο

Μαργαρίτα Κολάση-Βούρτση, πιάνο

Αναστάση Χαμηλάκη, πιάνο

Σάββα Ζαφειρόπουλο, συνοδεία πιάνου

Προβολή dvd  για τον Μανώλη Καλομοίρη

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Mια προσπάθεια σκιαγράφησης του γνωστού “άγνωστου” Νίκου Σκαλκώτα

Ομιλητής: Γιώργος  Χατζηνίκος, διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας, μουσικός ερευνητής

Μουσικές  ερμηνείες από τους καλλιτέχνες;

Γεωργία Τσολάκη, βιολί

Πέτρο Ενκελέιντα, βιολί

Αντώνη Μανιά,  βιόλα

Χριστίνα Κούτρου, βιολοντσέλο

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Η λόγια ελληνική μουσική  χθες – σήμερα –  αύριο. Σκέψεις, επισημάνσεις, προσδοκίες.

Γιώργος Μονεμβασίτης, κριτικός και ιστορικός μουσικής

Θα  ακολουθήσει μουσικό πρόγραμμα με ερμηνείες έργων Eλλήνων συνθετών από τη μεσόφωνο Ειρήνη Καράγιαννη, την πιανίστρια Ντιάνα Βρανούση και τον κιθαριστή Γιώργο Τοσικιάν

ΕΙΕ - Αμφιθέατρο «Λ. Ζέρβας», Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα

Ώρα: Έναρξης 19.30΄

Είσοδος ελεύθερη

Για πληροφορίες: τηλ.  210/7273501 & 516 ή στον δικτυακό τόπο: www.eie.gr

300' ελληνικής μουσικής ζωής: ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΣΕ CD

Οι ενημερωμένοι φίλοι της κλασικής μουσικής γνωρίζουν άριστα ότι η χρυσή εποχή των πανάκριβων ηχογραφήσεων με αστέρες σε στούντιο έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και μαζί της δύει η βασιλεία των μεγάλων πολυεθνικών δισκογραφικών εταιρειών.

Από τους ιστορικούς κολοσσούς που μέχρι προ δεκαετίας κονταροχτυπιούνταν για κυριαρχία στον χώρο ελάχιστοι έχουν επιζήσει· οι υπόλοιποι έκλεισαν, συγχωνεύτηκαν ή αγοράστηκαν και σήμερα οι ηχογραφήσεις τους περιφέρονται -ή «σκοτώνονται»!- με διαφορετικά εξώφυλλα, σε πιθανούς και απίθανους συνδυασμούς.

Το κενό που απέμεινε καλύπτουν πλέον άλλες, μικρότερες εταιρείες, συνήθως εθνικές και με εστιασμένο ρεπερτόριο, λειτουργώντας με διαφορετικές λογικές και στρατηγικές. Ακόμη πιο πρόσφατα, σημαντικότατη μερίδα του ενδιαφέροντος των φιλόμουσων άρχισαν να κερδίζουν οι ζωντανές ηχογραφήσεις λυρικών θεάτρων και ραδιοφωνιών, ιστορικές αλλά και σύγχρονες.

Πρόκειται για ένα πολύτιμο δώρο της ψηφιακής επανάστασης, αφού μόνο με τις δυνατότητες και τα εμπορικώς συμφέροντα κόστη των νέων τεχνολογιών είναι εφικτή η παραγωγή τέτοιων προϊόντων υψηλής ποιότητας. Πολλαπλά ευπρόσδεκτη, αυτή η εξέλιξη συνεισφέρει αποφασιστικά και στην εξυγίανση της πρόσληψης της κλασικής μουσικής, καθώς παρέχει πρόσβαση τόσο στη βαθιά προϊστορία του χώρου όσο και στην αδιαμεσολάβητα «ζωντανή», σημερινή του πραγματικότητα· μια πραγματικότητα αναμφίβολα ειλικρινέστερη από την αμφιλεγόμενα αντιπροσωπευτική, αδίστακτα «πειραγμένη» των στούντιο των ηχογραφήσεων!

Στη χώρα μας, όπου οι σχέσεις πολιτικής και πολιτισμού ουδέποτε ήσαν καθαρές, ενώ αποβαίνουν συστηματικά υπέρ της πρώτης και σπανιότατα υπέρ του δεύτερου, η εγχώρια κληρονομιά της κλασικής μουσικής παραμένει στο όριο του αφανισμού. Ανθρωποι πεθαίνουν, μνήμες χάνονται, τεκμήρια φθείρονται ανεπανόρθωτα και αρχεία διασκορπίζονται καθιστώντας το παρελθόν της «ζωντανής» μουσικής ζωής απρόσιτο και συνεπώς βουβό.

Το περιεχόμενο των λιγοστών αρχείων με ιστορικές ηχογραφήσεις σπάνια αξιοποιείται, ενώ οι ελάχιστες σοβαρές προσπάθειες αποδεικνύονται θνησιγενείς και απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Πού μπορεί να βρει κανείς σήμερα τη σειρά ιστορικών ηχογραφήσεων της ΕΡΤ (σε cds) και γιατί αυτή δεν είχε καμία συνέχεια; Πώς κατέληξε τελικά η ηχογράφηση της συναυλίας της Κάλλας στο Ηρώδειο (1957) να ανήκει στην ΕΜΙ; Τι άλλες τέτοιες ηχογραφήσεις από τις εκατοντάδες συναυλιών και παραστάσεων στο Φεστιβάλ Αθηνών κρύβονται στο Αρχείο της ΕΡΤ ή αλλού; Πού κατέληξε η πρώτη έκδοση της «Ρέας» του Σαμάρα (σε LP) από το ΥΠΠΟ τη δεκαετία του '80; Πόσο εύκολα βρίσκει κανείς σήμερα την ηχογράφηση της «Ανατολής» του Καλομοίρη ή την επετειακή έκδοση των 12 cds με έργα Ελλήνων συνθετών (2004) που εξέδωσε ο ΟΠΕΠ; Τι αξιοποιήσιμες ηχογραφήσεις ελληνικής όπερας σώζονται στο Αρχείο της ΕΛΣ ή λανθάνουν -πειρατικές ή όχι ελάχιστη σημασία έχει πλέον!- σε αρχεία ιδιωτών;

Τη χρονιά που πέρασε δύο ελάχιστα δείγματα τέτοιων, πολλαπλά σημαντικών τεκμηρίων ήρθαν στην επιφάνεια. Το πρώτο είναι ένα διπλό cd με ηχογραφήσεις της ΚΟΑ και της Συμφωνικής Ορχήστρας του ΕΙΡ υπό τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη (1889-1957), μια μουσική προσωπικότητα που στο πλαίσιο της ελληνικής μουσικής ζωής της εποχής ήταν ό,τι ο Μπίτσαμ και ο Μπαρμπιρόλι για τους Αγγλους ή ο Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ για τους Γερμανούς. Πρόκειται για εναρκτήρια έκδοση σειράς ιστορικών, αρχειακών εκδόσεων από την ΚΟΑ και διατίθεται εκτός εμπορίου.

Οι ηχογραφήσεις είναι του 1955, προέρχονται από το Αρχείο της ΕΡΤ και περιλαμβάνουν ελληνικά έργα (Καλομοίρης, Λαμπελέτ, Καρρέρ, Σκλάβος, Σπάθης, Κουνάδης, Λαυράγκας). Το δεύτερο, επίσης διπλό cd κυκλοφόρησε πιο πρόσφατα (Απόλλων Συν.Π.Ε.) και είναι αφιερωμένο στον συνθέτη, πιανίστα και αρχιμουσικό Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη (1908-1996). Περιλαμβάνει ζωντανές ηχογραφήσεις της περιόδου 1955-1974 προερχόμενες από το αρχείο του συνθέτη, στις οποίες αυτός συμμετέχει ως πιανίστας-συνοδός και αρχιμουσικός. Ακούγονται έργα (κυρίως σονάτες) Ντεμπισί, Μπλοχ, Ραβέλ, Πίστον, Ενέσκου, Κυδωνιάτη, Βιβάλντι, Ταρτίνι, Παγκανίνι, Σαιν-Σανς, Σκαλκώτα, Πάρτος και Σοσόν, στα οποία ο συνθέτης παίζει πιάνο δίπλα σε διάσημους ξένους και Ελληνες σολίστες διαφόρων οργάνων (Ιβρι Γκίτλις, Αμφιτεατρώφ, Φρειδερίκος Βολωνίνης, Βύρων Κολάσης, Ενρίκο Μαϊνάρντι, Ρουτζέρο Ρίτσι, Σταυριανός κ.ά.).

Συνολικής διάρκειας περίπου πέντε ωρών, η ακρόαση των τεσσάρων αυτών δίσκων προσφέρει πολλές και ειδικές εκπλήξεις και συγκινήσεις -επίπεδο και ύφος ερμηνειών, εύρος ρεπερτορίου- που ξαναζωντανεύουν με συναρπαστικά γλαφυρό τρόπο το πολιτιστικό στίγμα της εποχής και του τόπου.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ

Εβγαλε την κιθάρα από το γκέτο της

Η Αυστραλία έχει βγάλει έναν μεγάλο κιθαρίστα, τον 68χρονο Τζον Ουίλιαμς. Οι γνώστες υποστηρίζουν ότι, ίσως, είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή ερμηνευτής, γιατί στο πρόσωπό του συγκεντρώνονται η άψογη τεχνική, η αξιοθαύμαστη άνεση και η κομψότητα της ερμηνείας. Κανείς μα κανείς δεν μπορεί να μην παραδεχτεί ότι ο Τζον Ουίλιαμς απενοχοποίησε την κλασική κιθάρα από τον ακαδημαϊσμό του παιξίματός της και ότι έστησε γέφυρες με τη δημοφιλή ροκ σκηνή.

Ο Αυστραλός σολίστας θα εμφανιστεί στις 12 Μαρτίου (8.30 μ.μ.) στο Μέγαρο Μουσικής, σε ένα ρεσιτάλ με έργα που δεν υπηρετούν μόνον την αυστηρή παράδοση του κιθαριστικού ρεπερτορίου: μελωδίες του μπαρόκ (Βιβάλντι, Ντομένικο Σκαρλάτι), συνθέσεις Ισπανών και Λατινοαμερικανών δημιουργών του εικοστού αιώνα (Γρανάδος, Αλμπένιθ, Μπάριος), μουσική για τον κινηματογράφο με την υπογραφή του Ενιο Μορικόνε («Σινεμά ο παράδεισος»), του Στάνλεϊ Μάιερς («Ελαφοκυνηγός»), το βραβευμένο με Οσκαρ θέμα της «Λίστας του Σίντλερ» κι ένα έργο τού συμπατριώτη του Πίτερ Σκάλθορπ (γενν. 1949). Η βραδιά θα κλείσει με διασκευές πάνω σε παραδοσιακούς ιρλανδέζικους σκοπούς.

Ο Τζον Ουίλιαμς είχε την τύχη να μαθητεύσει κοντά σε έναν κιθαρίστα-θρύλο, τον Ισπανό Αντρέ Σεγκόβια. Αυτός ο μυσταγωγός της κιθάρας τον σύστησε, σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών, στο μεγάλο μουσικόφιλο κοινό. Τελείωσε τις σπουδές του στο Βασιλικό Κολέγιο της Μουσικής του Λονδίνου.
Πενήντα χρόνια στους μεγάλους συναυλιακούς χώρους, έμαθε ότι ένα από τα προσόντα ενός ικανού καλλιτέχνη είναι η συνεργασία και η διά βίου μάθηση. Ετσι, μοιράστηκε τη μουσική σκηνή με τον Βρετανό Τζούλιαν Μπριμ, τον φλαμενκίστα Πάκο Πένια, τον ροκ σταρ των «Who» Πιτ Τάουνσεντ. Η συνύπαρξη με τον τελευταίο έδωσε την ιδέα και την ώθηση στον Τζον Ουίλιαμς να δημιουργήσει το δικό του ροκ συγκρότημα, με τον έντονο κλασικό ήχο, «Sky». Την ελληνική μουσική την αναζήτησε στο πρόσωπο του Μίκη θεοδωράκη. Ο «Επιτάφιος» του μεγάλου Ελληνα συνθέτη ηχογραφήθηκε από τον Αυστραλό σολίστ την εποχή που μεσουρανούσε ο συνθέτης του «Αξιον Εστί» (1971). Η δισκογραφία του, ήδη από τη δεκαετία του '70, αριθμεί δεκάδες δίσκους.

«Συνεργάζομαι με μουσικούς που υπηρετούν διάφορα είδη. Με βοηθούν να ενσωματώσω στον ήχο μου κάποια από τα στοιχεία της δικής τους μουσικής, ώστε ο συνδυασμός μας να μην είναι ανίερος», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Μακριά από τη σοβαροφάνεια, πάντα βρίσκει επιχειρήματα για να αντιμετωπίσει αυτούς που πιστεύουν στην γκετοποίηση του κιθαριστικού ρεπερτορίου αποκλειστικά στα συμφραζόμενα της κλασικής παράδοσης: «Μερικές φορές οι μουσικοί διασκεδάζουν παίζοντας μαζί μουσική. Δεν πρέπει να αναζητούμε απόλυτες μορφές τέχνης σε τέτοιες περιπτώσεις. Διασκεδάζω αφάνταστα όταν μου δίνεται η ευκαιρία να χρησιμοποιήσω με τέτοιο τρόπο το όργανο που αγαπώ».

Ενα κομμάτι της δραστηριότητας του Αυστραλού σολίστα είναι αφιερωμένο στους μαθητές του. Δεν ανήκει στους συμβατικούς δασκάλους, καθώς θεωρεί ότι η διδασκαλία της κιθάρας είναι μονοδιάστατη. Και πάσχει από αυτή την «ασθένεια», επειδή είναι επικεντρωμένη -όπως υποστηρίζει- στις σόλο ερμηνείες και δεν δίνει ευκαιρίες στους σπουδαστές για ερμηνείες συνόλων, για τονικές παραλλαγές και για την απόδοση της μουσικής φράσης. «Ασχολούνται περισσότερο με τη δακτυλοθεσία και λιγότερο με τον ήχο», έχει σχολιάσει. Ετσι, για να δείξει στην κιθάρα την έξοδό της από την «μοναχικότητα», ενθαρρύνει και οργανώνει τους υποψήφιους μουσικούς να παίζουν σε σύνολα, επιλέγοντας έργα όπως τα κουαρτέτα εγχόρδων του Χάιντν.

ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ

Πρώτη σύγχρονη εκτέλεση άγνωστης μουσικής του Μότσαρτ

Ενώπιον μικρού ακροατηρίου στη Νάντη της Γαλλίας πραγματοποιήθηκε η πρώτη δημόσια εκτέλεση της άγνωστης μουσικής σύνθεσης του Μότσαρτ, η παρτιτούρα της οποίας ανακαλύφθηκε πριν από λίγους μήνες σε βιβλιοθήκη της πόλης κατά τη διάρκεια εργασιών αρχειοθέτησης.

Η μουσική σύνθεση διαρκεί δύο λεπτά και την εκτέλεσε ο βιολονίστας Daniel Cuiller. Μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου το κοινό θα μπορεί επίσης, να επισκέπτεται στο Κάστρο της Νάντ όπου η παρτιτούρα του Μότσαρτ εκτίθεται για να δει από κοντά το σημαντικό εύρημα για την μουσική ιστορία της Δύσης.

Ακούστε τη μουσική από το βίντεο του BBC

Για τη σημασία της ανακάλυψης της παρτιτούρας είχε μιλήσει ο δρ Ούλριχ Λέισιγνκερ από το πανεπιστήμιο Mozarteum στο Ζάλτζμπουργκ, που ήταν ο άνθρωπος, ο οποίος επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα της. «Διαπιστώσαμε αμέσως ότι ήταν ο γραφικός χαρακτήρας του Μότσαρτ. Όμως μας πήρε λίγο περισσότερο χρόνο για να διαπιστώσουμε, πως ήταν κάτι εντελώς καινούριο και άγνωστο. Ήταν μεγάλη έκπληξη και μεγάλη χαρά για εμάς».

Όπως λέει ο Λέισινγκερ, οι πρώτες τέσσερις γραμμές συνθέτουν όλο το κομμάτι, πράγμα που καθιστά την μουσική ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Το δεύτερο μέρος μοιάζει «ατελές» και «βιαστικό» σύμφωνα με τους ειδικούς, ενώ τρεις γραμμές της σύνθεσης λείπουν.

Όπως αναφέρεται από το BBC, ο Μότσαρτ άφησε πίσω του πάνω από 600 γνωστά έργα, πριν τον πρόωρο θάνατό του το 1871.

via

Πρωτότυπος διαγωνισμός κλασικής μουσικής στο YouTube

Η υπηρεσία online video YouTube ανακοίνωσε την πρόθεσή της να διοργανώσει έναν πρωτότυπο διαγωνισμό, που θα δώσει την ευκαιρία σε κάθε ενδιαφερόμενο να επιδείξει τις μουσικές του ικανότητες. Το YouTube καλεί όλους τους βιρτουόζους της κλασικής μουσικής να αποστείλουν δύο videos σχετικά με την ικανότητά τους στην εκτέλεση και την τεχνική.

Η διαδικασία θα διαρκέσει αρκετούς μήνες και περιλαμβάνει ένα μεικτό σύστημα αξιολόγησης, με τη συμμετοχή τόσο διακεκριμένων κριτών, όσο και των επισκεπτών της ιστοσελίδας. Οι νικητές θα μεταβούν στη Νέα Υόρκη, όπου θα δώσουν μια παράσταση στο πασίγνωστο Carnegie Hall.

Τον τελευταίο καιρό, η Google έχει θέσει το YouTube σε πρώτη προτεραιότητα, επιχειρώντας να θέσει ένα τέλος στην οικονομική ζημία που εμφανίζει η υπηρεσία. Οι διάφορες συμφωνίες με κινηματογραφικά studios, καθώς και κινήσεις σαν την παραπάνω, αποσκοπούν στην ανάδειξη του YouTube και στην περαιτέρω καθιέρωσή του στην κορυφή του online video.

[via]

Τα κλασικά έργα είναι ιδανικά σήμερα

Και Μπραμς και Σοστακόβιτς, και Μπαχ αλλά και Λιγκέτι. Το ρεπερτόριο του Γερμανού βιολιστή Κρίστιαν Τέτσλαφ (Christian Tetzlaff) είναι εξαιρετικά ευρύ. Ο,τι και να παίζει όμως, ο 42χρονος βιρτουόζος έχει τον τρόπο να «σκάβει» βαθιά μέσα στη μουσική και να ανασύρει στην επιφάνεια τα πιο πολύτιμα πετρώματά της. Εχει εξάλλου πετύχει κάτι πολύ σημαντικό: πέρα από τις πολυάριθμες ηχογραφήσεις του και τη συνεργασία του με σημαντικούς αρχιμουσικούς και ορχήστρες του κόσμου, ως μουσικός συνδυάζει αρμονικά την υψηλή τεχνική κατάρτιση με το ατόφιο μουσικό αίσθημα. Την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου θα έχουμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε ζωντανά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου και θα ερμηνεύσει το δημοφιλές Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Μπραμς (ένα έργο που γνωρίζει πολύ καλά). Θα τον συνοδεύσει η επίσης φημισμένη Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ υπό τη διεύθυνση του Daniel Harding. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει ακόμα τη Συμφωνία υπ’ αριθμ. 2 του Μπραμς και το έργο Memoriale του Πιερ Μπουλέζ. Προσπαθεί άραγε να «εκπαιδεύσει» το κοινό ο Τέτσλαφ με αυτές τις αποκλίσεις στο ρεπερτόριό του; «Καθόλου», απαντάει αποφασιστικά. «Παίζω τη μουσική που αγαπώ, αυτό είναι όλο. Εξάλλου, η διαφορά στην εποχή μπορεί να μη λέει τίποτα. Μπορεί να παίζεις Μέντελσον και Σούμαν, που ανήκουν στην ίδια εποχή, και να χρειάζεται να βάλεις σε κάθε έργο τελείως διαφορετικά στοιχεία. Η ουσία είναι να παίρνεις από κάθε σύνθεση το πιο γνήσιο αίσθημα που κρύβει μέσα της. Ο μοναδικός «εκπαιδευτικός» ρόλος μου ίσως να εξαντλείται στις ερμηνείες έργων σύγχρονων συνθετών. Θέλω τουλάχιστον μία φορά το χρόνο να ερμηνεύω ένα σύγχρονο έργο, να δίνω μία τουλάχιστον ευκαιρία σε σύγχρονους συνθέτες να ακουστούν και το κοινό να τους ανακαλύψει».

Ο Τέτσλαφ έχει σχηματίσει και το δικό του κουαρτέτο. «Η μουσική δωματίου είναι ένας τομέας, στον οποίο οι συνθέτες βρίσκονται στην πιο προσωπική στιγμή τους. Μια μουσική στην οποία μιλούν εκ βαθέων».

Ιδανική εποχή

Οταν ρωτάμε τον Τέτσλαφ τι μουσική ακούει στον ελεύθερο χρόνο του, γελάει αλλά αμέσως σοβαρεύει. «Κυρίως Σιμπέλιους και Μπρούκνερ», απαντάει. Σκληροπυρηνικούς συμφωνιστές δηλαδή. «Ναι, ειδικά τον Μπρούκνερ μόλις πρόσφατα τον ανακαλύψαμε όλοι».

O Τέτσλαφ πιστεύει ότι η σημερινή εποχή είναι ιδανική για την κλασική μουσική. «Ας μη γελιόμαστε η κλασική μουσική πάντα ήταν υπόθεση ενός 5-10% μάξιμουμ. Αυτό δεν μπορεί ν’ αλλάξει – και δεν είναι ελιτισμός αυτό που λέω. Αυτό που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο τρόπος που την ερμηνεύουμε: κάθε ερμηνεία να έχει κάτι προσωπικό, άμεσο, οικείο. Ειδικά σήμερα, με το Διαδίκτυο και το downloading, ο μέσος ακροατής μπορεί να προσπεράσει αυτό που του πλασάρει κάθε εταιρεία και να ανακαλύψει μόνος του πράγματα. Η εποχή είναι ιδανική για τους κλασικούς μουσικούς. Αρκεί να έχεις αρκετά χρήματα για να δίνεις συναυλίες και να κάνεις μουσική. Δεν χρειάζεται να είσαι πολυεκατομμυριούχος».

Του Ηλια Μαγκλινη

Αγνωστο έργο του Μότσαρτ βρέθηκε σε βιβλιοθήκη στη δυτική Γαλλία

Το αυθεντικό χειρόγραφο των «Γάμων του Φίγκαρο»

Αγνωστο μέχρι στιγμής έργο του Μότσαρτ βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ιδρύματος Μότσαρτ, στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, Ούλριχ Λάισινγκερ, δήλωσε πως πέραν πάσης αμφιβολίας η μονή αυτή σελίδα γράφτηκε από τον Μότσαρτ και είναι «πραγματικά σημαντική».

Πρόκειται, σύμφωνα με τον ίδιο, για πρόχειρες σημειώσεις, ένα προσχέδιο μιας μουσικής σύνθεσης. Βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Νάντης, στη δυτική Γαλλία, σε ένα ξεκαθάρισμα που έκανε το προσωπικά στα αρχεία.

Ο δήμος της Νάντης πρόκειται να δώσει εντός των επομένων ωρών συνέντευξη Τύπου για το σημαντικό αυτό εύρημα.

Ο Λάισινγκερ πρόσθεσε πως η βιβλιοθήκη επικοινώνησε με το Ίδρυμα στο Σάλτσμπουργκ ζητώντας βοήθεια για την πιστοποίηση της αυθεντικότητας του έργου. «Είναι σίγουρα ο γραφικός χαρακτήρας του Μότσαρτ» δήλωσε ο Λάισινγκερ.

[via]

Ξεχωριστές εκδηλώσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2008-2009

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΔΩ: http://www.megaron.gr/aboutcitygr/programma2008-2009pdf1.pdf

Στις μουσικές εκδηλώσεις εμφανίζονται τη χειμερινή περίοδο Συμφωνικά Σχήματα με γνωστούς αρχιμουσικούς και διάσημους σολίστες, όπως η Συμφωνική της Βιέννης, η Συμφωνική του BBC, με μεγάλους ερμηνευτές, το Κουαρτέτο Μποροντίν και δεξιοτέχνες του βιολιού οι Λεωνίδας Καβάκος, Τζέσουα Μπελ, μεγάλες λυρικές φωνές και παλιές μουσικές του 19ου αιώνα.

Για τους φίλους της όπερας θα παρουσιαστεί η «Θαΐς» από το ομώνυμο έργο του Ανατόλ Φρανς, με τη Μαρλίς Πέτερσεν στον ομώνυμο ρόλο, ενώ στο χορευτικό τομέα το Martha Graham Dance Company της Νέας Υόρκης θα παρουσιάσει σε παγκόσμια πρώτη την «Κλυταιμνήστρα» σε χορογραφία της αξέχαστης Γκράχαμ.

Στον Κύκλο Μεγάλες Ορχήστρες - Μεγάλοι Μαέστροι έχουμε, εκτός από τη Συμφωνική της Βιέννης και τη Συμφωνική του BBC την Ορχήστρα της Φινλανδικής Ραδιοφωνίας, τη Βασιλική Ορχήστρα Κοντσερτγκεμπάου του Αμστερνταμ κ.ά., σε σύμπραξη με εξαιρετικούς σολίστ τους Λεωνίδα Καβάκο (βιολί), Γιάννη Βακαρέλη (πιάνο), Σπύρο Μουρίκη (κλαρινέτο), Δημήτρη Σγούρο (πιάνο) κ.ά.

Στον Κύκλο Μεγάλοι Ερμηνευτές έχουμε τους πιανίστες Μαρτίνο Τιρίμο, Αλέν Λεφέβρ, Αντράς Σιφ και τον μεγαλύτερο κιθαρίστα επί των ημερών μας, τον Τζον Γουίλιαμς, σε ένα μοναδικό ρεσιτάλ στις 12 Μαρτίου του 2009.
Ξ. Μ.

Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα για το Μότσαρτ από το “ΒΗΜΑ”

Παρά το ότι το αφιέρωμα για το Μότσαρτ της εφημερίδας “Βήμα” ήταν για το 2006, δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο για μια τέτοια μεγάλη μουσική ιοδιοφυΐα:

250 XPONIA ΜΟΤΣΑΡΤ

TA ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΙΔΙΟΦΥΪΑΣ

στο έ ν θ ε τ ο 
«TO ΒΑΣΙΛΕΙΟ TOY EINAI ΣΕ TOYTH TH ΓΗ»

ΥΠΟ TO ΦΩΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

H μεγάλη οικογένεια

«TO ΚΑΘΑΡΜΑ O ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ TA ΤΙΝΑΞΕ ΣΑΝ TO ΣΚΥΛΙ»...

 H ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Η ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

 

TO ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ TOY

Οι σταθμοί: Τα πρώτα μαθήματα, τα ταξίδια με τον πατέρα του, οι περίοδοι δημιουργίας σημαντικών έργων, η επιτυχία και ο γάμος του. σελ. ... 
TO ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ TOY

Αφιέρωμα στον Μότσαρτ

Γράφουν:

K. Κακαβελάκης «H οικουμενικότητα του συνθέτη» σελ. 3 K. Βίδος «Οι ντίβες που βασάνισε ο δημιουργός» σελ. 5 H. Γιαννόπουλος «Το μυστήριο του Ρέκβιεμ» σελ. 6 K. Καρδάμης «"Ιδομενέας" και Ελλάδα» σελ. 11 Ειρήνη Κρίκη «Τα Απαντα στη Μουσική ... 

"H οικουμενικότητα του συνθέτη"

ΟΙ ΝΤΙΒΕΣ ΠΟΥ «ΒΑΣΑΝΙΣΕ»

"Το μυστήριο του ρέκβιεμ"

"«Ιδομενέας» και Ελλάδα"

"Τα Απαντα στη Μουσική Βιβλιοθήκη"

"Ο Μότσαρτ και ο Διαφωτισμός"

"Οι μασονικοί συμβολισμοί στο έργο του"

"H οικουμενικότητα του συνθέτη"

Ο Μότσαρτ άφησε στις επόμενες γενεές ένα μουσικό κληροδότημα 600 και πλέον μουσικών έργων που εξέφραζαν την ηχητική μαρτυρία μιας περιόδου στην ιστορία της ανθρωπότητας η οποία αναθεώρησε ριζικά τις σχέσεις της ανθρώπινης πνευματικότητας και ...

«TO ΒΑΣΙΛΕΙΟ TOY EINAI ΣΕ TOYTH TH ΓΗ»

Δύο αιώνων έπαινοι - αλλά και επικρίσεις - για έναν δημιουργό που αποτελείπρότυπο για όλους τους καλλιτέχνες: μουσικούς, ζωγράφους, συγγραφείς

Γιόζεφ Χάιντν (1732-1809) Αυστριακός συνθέτης Μου ζητάτε μια opera buffa. Ευχαρίστως και μετά τιμής να κρατήσετε μόνο για σας μία από τις φωνητικές συνθέσεις μου. Αν πρόκειται όμως για κάποια παράσταση στο θέατρο της Πράγας, δεν μπορώ να σας ...

ΟΙ ΝΤΙΒΕΣ ΠΟΥ «ΒΑΣΑΝΙΣΕ»

Οι πριμαντόνες που χαρακτηρίστηκαν ιδανικές ερμηνεύτριες των έργων του έχουνκάθε λόγο να κομπάζουν ότι άγγιξαν, έστω πλησίασαν, την ερμηνευτικήτελειότητα. Και να φέρουν τον τίτλο τιμής «μοτσάρτειες τραγουδίστριες»

«Εννοείται ότι ο Μότσαρτ είναι ο δυσκολότερος από όλους τους συνθέτες. H μουσική γραφή του είναι διαυγής, ακριβής και κρυστάλλινη και έτσι ακριβώς πρέπει να είναι και το τραγούδι σου. Δεν υπάρχει τίποτε πίσω από το οποίο μπορείς να ...

TO ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ TOY

«EINAI BEBAIO: AYTO TO PEKBIEM TO ΚΑΝΩ ΓΙΑ MENA· ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΗΝΚΗΔΕΙΑ MOY»

1756: Στις 27 Ιανουαρίου γεννιέται στο Σάλτσμπουργκ ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus επί το ακριβέστερον). Είναι το μικρότερο παιδί του αρχιμουσικού, συνθέτη και μουσικοπαιδαγωγού Λεοπόλδου Μότσαρτ ...

"Το μυστήριο του ρέκβιεμ"

Κανένα άλλο έργο του Μότσαρτ δεν συνδέεται τόσο άμεσα και εύγλωττα με τη ζωή και τον θάνατο του συνθέτη όσο το ημιτελές Ρέκβιεμ. Οι καλλιτεχνικές του αρετές, το γεγονός ότι αποτελεί το τελευταίο του έργο, αλλά κυρίως το ζήτημα της ...

ΥΠΟ TO ΦΩΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

H Αννα-Μαρία, η Νάνερλ, η Κονστάντσε και οι ηρωίδες των έργων του

Στη διάρκεια της σύντομης - ικανής ωστόσο να σφραγίσει ανεξίτηλα τη μετέπειτα παγκόσμια μουσική ιστορία - ζωής του, ο Μότσαρτ γοητεύτηκε, εμπνεύστηκε, ονειρεύτηκε, παρακινήθηκε, απογοητεύτηκε και προδόθηκε από γυναίκες. Πάνω απ' όλα όμως τις ...

H μεγάλη οικογένεια

«TO ΚΑΘΑΡΜΑ O ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ TA ΤΙΝΑΞΕ ΣΑΝ TO ΣΚΥΛΙ»...

Πλευρές του χαρακτήρα του συνθέτη όπως αποκαλύπτονται μέσα από τις επιστολέςτου σε οικεία του πρόσωπα

Οταν οι επιστολές του Μότσαρτ, οι οποίες σώθηκαν χάρη στον δεύτερο σύζυγο τής Κονστάντσε, δόθηκαν στη δημοσιότητα, προκάλεσαν τεράστια αμηχανία στους μελετητές. Ο μεγάλος συνθέτης εμφανιζόταν σε αυτές περισσότερο σαν ένα «κακό και ...

H ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Μια επιλογή από τις πλέον πρόσφατες αλλά και τις αναμενόμενες εκδόσεις γύρωαπό τις διάφορες πτυχές του βίου και της δημιουργίας του συνθέτη

Jessica Waldoff Recognition In Mozart's Operas (Oxford University Press) Χρησιμοποιώντας τόσο φιλολογικές όσο και μουσικολογικές μεθόδους το βιβλίο αυτό που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 31 Ιανουαρίου ασχολείται με κάποιες από τις όπερες ...

"Τα Απαντα στη Μουσική Βιβλιοθήκη"

Το 1954 το Διεθνές Ιδρυμα Μοτσαρτέουμ (International Mozarteum Foundation) ανακοίνωσε την πρόθεσή του για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης σειράς εκδόσεων των έργων του Μότσαρτ. Στο παρελθόν δύο ανάλογες προσπάθειες έχουν καταγραφεί: H πρώτη ...

"Ο Μότσαρτ και ο Διαφωτισμός"

«Ομιλητής: (...) Είναι πρίγκιπας. Ζαράστρο: Είναι κάτι παραπάνω: είναι άνθρωπος!». H φράση αυτή από τον «Μαγικό αυλό» συνοψίζει την κοινωνική στάση του Μότσαρτ και συμπυκνώνει τις ηθικοπολιτικές πεποιθήσεις του. H εν λόγω όπερα είναι ένα ...

"Οι μασονικοί συμβολισμοί στο έργο του"

H μουσική παραγωγή του Μότσαρτ υπήρξε πάντοτε ένα ζήτημα εκτενούς σχολιασμού από τους μουσικολόγους και τους μουσικογράφους. H συνθετική του δεινότητα εκτεινόταν σχεδόν σε όλα τα είδη μουσικής σύνθεσης που ήκμαζαν εκείνη την εποχή (είχε ...

Η ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Πάμπολλες οι κυκλοφορίες και κυρίως οι επανακυκλοφορίες έργων του συνθέτη επ'ευκαιρία της επετείου. Μια σύντομη ματιά σε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες:

Alfred Brendel Mozart Piano Concertos Κ414 & Κ453 Scottish Chamber Orchestra, Sir Charles Mackerras, Philips Ο Μότσαρτ είναι ένας συνθέτης που έχει απασχολήσει επανειλημμένως τον Αλφρεντ Μπρέντελ τόσο ως πιανίστα όσο και ως διανοούμενο ...

Mozart Flute Concerto No.1 K.313 - 1st Mov, Emmanuel Pahud

Emmanuel Pahud: Flute
Haydn-Ensemble Berlin
Mozartwoche Salzburg 2000

Το κοινό της κλασικής μουσικής έγινε μηρυκαστικό

Το όνομα του αρχιμουσικού Κωνσταντίνου Καρύδη είναι γνωστό σε όσους παρακολουθούν την κλασική μουσική στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Ανιψιός του αείμνηστου μαέστρου Μιλτιάδη Καρύδη, ο τριαντατετράχρονος αρχιμουσικός σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Συνέχισε σπουδές στη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου, ενώ μέχρι πριν από μερικά χρόνια ήταν μόνιμος μαέστρος στο Gartnerplatz Theater του Μονάχου.

Σήμερα και μεθαύριο θα διευθύνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη») την Ορχήστρα της Εθνικής Οπερας της Λυών στην εξαίσια όπερα του Μπέντζαμιν Μπρίτεν «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Κάρσεν.
Η πορεία του Κωνσταντίνου Καρύδη στο εξωτερικό θα συνεχίσει να είναι εντυπωσιακή. Το πρόγραμμά του για τα επόμενα χρόνια είναι φορτωμένο με παραστάσεις στις όπερες Βερολίνου και Λονδίνου (Κόβεντ Γκάρντεν) και κονσέρτα στο Μόναχο, τη Φλωρεντία, το Τελ Αβίβ, τη Βιέννη κ.α.
Ποια είναι τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της όπερας του Μπρίτεν;
«Το λιμπρέτο είναι γραμμένο από τον ίδιο και τον Πίτερ Μπίαρς. Στην ουσία, εκτός από κάποιες μικρές προσαρμογές, πρόκειται για το αυθεντικό κείμενο του Σέξπιρ. Ο Μπρίτεν όχι μόνο δεν αλλοιώνει το κείμενο αλλά το αναδεικνύει μέσα από τη μουσική του. Θα έλεγα ότι το έργο είναι ένα συνεχές ρετσιτατίβο, μια διαρκής αφήγηση από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία. Αρκετό ενδιαφέρον έχει επίσης η ενορχήστρωση, μια έξυπνη και εκλεπτυσμένη ενορχήστρωση, που αναδεικνύει την ατμόσφαιρα του έργου. Ο Μπρίτεν δεν επιχειρεί να περιγράψει μια κατάσταση. Απλώς δίνει κάποια χρώματα στον θεατή για να τη νιώσει».

Η προσέγγισή σας είναι πιστή στο κλίμα του συνθέτη;
«Για μένα ήταν σημαντικό να υπηρετήσω όλες τις λεπτομέρειες που σημειώνει εκείνος για να αναδείξω το έργο».
Αν και νέος, έχετε ήδη μια επιτυχημένη πορεία στο εξωτερικό ως διευθυντής ορχήστρας. Ηταν εύκολο να αναγνωριστείτε εκτός ελληνικών συνόρων;
«Οφείλω να πω ότι είχα αρκετά μεγάλη τύχη σε ό,τι έκανα».
Φαντάζομαι όχι μόνο τύχη.
«Ελπίζω όχι μόνο τύχη. Υπήρξαν, πάντως, κάποιες καλές συγκυρίες που με βοήθησαν».
Οι ευκαιρίες για έναν νέο διευθυντή ορχήστρας στο εξωτερικό είναι περισσότερες;
«Στη Γερμανία σαφώς υπάρχουν πολύ περισσότερα θέατρα και ορχήστρες. Οπότε, και μεγαλύτερη δυνατότητα για κάποιον που ξεκινά να δείξει τη δουλειά του. Τώρα η μετέπειτα εξέλιξή του, σαφώς, έχει σχέση και με την ποιότητά του».
Τα τελευταία χρόνια και στον χώρο της κλασικής μουσικής διακρίνεται μια αμηχανία και η ανάγκη τα κονσέρτα και οι παραστάσεις να υπακούουν σε κάποιους κανόνες σχετικούς με το θέαμα και την αγορά. Πόσο επηρεάζεται η δουλειά σας από τέτοιου είδους παράγοντες;
«Είναι ένα γενικότερο φαινόμενο, το οποίο σίγουρα επηρεάζει και τη δική μας δουλειά. Οπως, επίσης, την επηρεάζει και ένα είδος κορεσμού. Τι ενοοώ; Σε γενικές γραμμές, παίζονται συνεχώς τα ίδια έργα και ο κόσμος έχει συνηθίσει να περιμένει κάποιες συγκεκριμένες ερμηνείες και να τις αποζητά. Εάν δεν του τις δώσεις, ενδεχομένως και να αντιδράσει. Αυτή η παρατήρηση δεν ισχύει για όλους και δεν ισχύει πάντα. Το κοινό της κλασικής μουσικής έχει κατά κάποιον τρόπο, σε πολλά εισαγωγικά, γκετοποιηθεί. Περιμένει συχνά να ακούσει κάτι που ξέρει. Υπάρχει γενικότερα μια τάση να μηρυκάζουν πράγματα, είτε σε επίπεδο ερμηνείας είτε σε επίπεδο δημιουργίας».
Εχει αλλάξει, επίσης, η σχέση αρχιμουσικού και ορχήστρας;
«Θα έλεγα ότι η μορφή του μαέστρου δικτάτορα που διατάζει και όλοι υπακούουν έχει χαθεί και καλώς έχει χαθεί. Οι ορχήστρες έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα, κατ' αρχήν σε συνδικαλιστικό επίπεδο. Επίσης, οι καλές ορχήστρες έχουν μια παράδοση που οφείλουν να διατηρούν. Ταυτόχρονα, όμως, οι άνθρωποι που παίζουν στις μεγάλες ορχήστρες είναι εξαιρετικοί μουσικοί και έχουν την ικανότητα να προτείνουν καινούργια πράγματα με το παίξιμό τους».
Οι παραστάσεις της όπερας που διευθύνετε στην Αθήνα είναι αφιερωμένες στη μνήμη του θείου σας, Μιλτιάδη Καρύδη. Πόσο επηρέασε την πορεία σας στη μουσική;
«Με επηρέασε, ενδεχομένως, ασυνείδητα. Διότι εκείνος ζούσε στη Βιέννη κι εγώ στην Ελλάδα. Δεν βλεπόμασταν πολύ. Από παιδί ήξερα ότι υπάρχει ένας πολύ καλός, διάσημος μαέστρος στην οικογένεια. Τότε δεν γνώριζα τι είναι μαέστρος. Συνυπήρξαμε, μάλιστα, το 1995 στο Ηρώδειο, εγώ ως πιανίστας με τη Συμφωνική της ΕΡΤ σ' ένα έργο του Μπάρτοκ. Η επιρροή του ήταν έμμεση αλλά καθοριστική». *

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ