Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009
Αφιέρωμα Hydn - Kuhlau (Αποσπάσματα)
Από το “Μήνα Μουσικής 2009”
Αφιέρωμα στα 200 χρόνια από το θάνατο του Γιόζεφ Χάϋδν & στον Friedrich Kuhlau: Αποσπάσματα
Πέτρος Στεργιόπουλος, φλάουτο & Άγις καλαβρυτινός, πιάνο
Διοργάνωση εκδήλωσης: Δημοτικό Ωδείο Λιβαδειάς
11/4/09, Θολωτό Κρύας
Σχετικές συνδέσεις:
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΙΑΝΟΥ ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΜΑΣ, κ. ΑΓΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΟΣ
Την Παρασκευή 5 Ιουνίου και ώρα 9:00 το βράδυ, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ο καθηγητής πιάνου του Ωδείου μας κ. Άγις Καλαβρυτινός, θα ερμηνεύσει μαζί με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, το κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα σε σολ μείζονα, του Maurice Ravel, υπό τη μουσική διεύθυνση του Ηλία Βουδούρη.
Ο κ. Καλαβρυτινός ήταν ο νικητής του διαγωνισμού που έγινε για να επιλεγεί ο σολίστ του πιάνου που θα συνέπραττε με την ΚΟΑ στη συναυλία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
Όσοι ενδιαφέρονται, μπορούν να πληροφορηθούν σχετικά με τα εισιτήρια στο τηλέφωνο 210 7282333. Η πώληση των εισιτηρίων αρχίζει το απόγευμα της παράστασης, ώρα 6:00 μ.μ.
Τρίτη 19 Μαΐου 2009
Ρεσιτάλ ερμηνείας από τη Φιλιώ Στάμου
Με μεγάλη επιτυχία έκλεισαν οι εκδηλώσεις του «Μήνα Μουσικής 2009» που για τρίτη χρονιά φέτος διοργάνωσε και πραγματοποίησε το «Δημοτικό Ωδείο Λιβαδειάς», προσφέροντας στην πόλη της Λιβαδειάς μια πολιτιστική ανάσα υψηλής αισθητικής κι επιπέδου.
Στην καταληκτική συναυλία, το Σάββατο 16 Μαΐου 2009, όσοι παραβρέθηκαν στο «Θολωτό» της Κρύας, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν το ρεσιτάλ πιάνου της καθηγήτριας του Ωδείου κ. Φιλιώς Στάμου, με έργα από την εποχή μπαρόκ μέχρι σήμερα (έργα των Scarlatti, Bach, Beethoven, Chopin, Σκαρβέλη και Ginastera).
Χαρακτηριστικό στοιχείο της βραδιάς ήταν η έντονη συγκινησιακή φόρτιση, καθώς η κ. Στάμου, ως απόφοιτη κι η ίδια του Δημοτικού Ωδείου, κατάφερε με την ερμηνεία της να μαγέψει το κοινό, στο οποίο σημειωτέον, υπήρχαν και δεκάδες μαθητές–σπουδαστές που ήδη γεύονται τη μαγεία της μουσικής!
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
Οι άνθρωποί μας: Άγις-Νικόλαος Καλαβρυτινός
Γεννημένος το 1980 στην Αθήνα ξεκίνησε μαθήματα πιάνου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με τις πιανίστες Λένια Ερωδιάδου και Χλόη Θεοχάρους (Δίπλωμα Άριστα Παμψηφεί, Α΄ Βραβείο και διάκριση εξαιρέτου ερμηνείας, Ωδείο Γλυφάδας).
Είναι κάτοχος πτυχίων Αρμονίας, Αντίστιξης (καθηγητής Κ.Π. Καράμπελας-Σγούρδας) και Φούγκας (καθηγητής Ραφαήλ Πυλαρινός).
Έχει λάβει μέρος σε σεμινάρια του Γ. Χατζηνίκου, της Μ.Καραμάνου, της Β.Χρηστοφή, της France Clidat, του R. Atzerodt στη Γερμανία, της Halina Albert, του Jean-Claude Pennetier κ.α. Επιπλέον έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σε διεθνείς Ακαδημίες της Ευρώπης (Πορτογαλία, Αλσατία), όπου έχει εμφανιστεί και σε συναυλίες.
Έχει αποσπάσει Α΄ Βραβείο στο Διαγωνισμό της Λέσχης Φίλων «Jose Carreras», Α΄ Βραβείο εκτός συναγωνισμού στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό της Χ.Ο.Ν. όπου του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο της UNESCO, ενώ με Β΄ Βραβείο τιμήθηκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό «Χρυσή Μούσα». Επίσης πήρε διάκριση υποσχόμενου καλλιτέχνη στον 1ο Διαγωνισμό Πιάνου Μ. Χαιρογιώργου-Σιγάρα. Με την Ορχήστρα της Ε.Ρ.Τ, έχει εμφανιστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ενώ με το English National Ballet (Ρωμαίος και Ιουλιέτα) υπό τη διεύθυνση του Martin West στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.
Ως σολίστ και ως μέλος συνόλων μουσικής δωματίου έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες αίθουσες των Αθηνών (αίθουσα Athenaeum, αίθουσα Παρνασσός, Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, αίθουσα τελετών Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέγαρο Μελά, αίθουσα Φίλιππος Νάκας, Ινστιτούτο GOETHE, αίθουσα Μίκης Θεοδωράκης, Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου, Ευγενίδειο Ίδρυμα, πινακοθήκη Πιερίδη, Θέατρο Κάρολος Κούν κ.α. Το 2004 με αφορμή την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων έπαιξε στη Ρουμάνικη Πρεσβεία. Στο Άργος, εμφανίστηκε στην αίθουσα Δαναός σε συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη της Μ. Χαιρογιώργου-Σιγαρα. Για φιλανθρωπικούς σκοπούς συμπράττοντας με διακεκριμένους σολίστ έχει δώσει συναυλίες στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Αννόβερου στη Γερμανία καθώς και στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χόρν.
Είναι καθηγητής πιάνου στο Δημοτικό Ωδείο Λειβαδιάς.
Επίσης είναι διοικητικό μέλος στο Μουσικό Πολιτιστικό Σύλλογο «Η Ευτέρπη».
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Οι άνθρωποί μας: Ταμάρα Γρισέλ
Η Ταμάρα Γρισέλ γεννήθηκε στην Τασκένδη και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου σε ηλικία 10 ετών. Τελείωσε τις σπουδές της ως Προγραμματίστρια Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και το 1983 ήρθε στην Ελλάδα όπου απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα.
Συνέχισε τις μουσικές της σπουδές στο Απολλώνιο Ωδείο και στη Μουσική Σχολή Ναυπάκτου απ` όπου απέκτησε Πτυχίο Ωδικής το 1992, και Πτυχίο Πιάνου το 1995 με το βαθμό Άριστα.
Ακολούθησαν το Πτυχίο Αρμονίας το 1997, Δίπλωμα Πιάνου το 1998 (επίσης με το βαθμό Άριστα), Πτυχίο Αντίστιξης το 2005 και Φούγκας το 2008.
Έχει διδάξει πιάνο στην «Μουσική Σχολή Ιτέας», στο «Ωδείο Αλιάρτου», στην Άμφισσα, τους Δελφούς, τα Άσπρα Σπίτια και την Αράχωβα.
Από το 1996 εργάζεται στο «Δημοτικό Ωδείο Λιβαδειάς» ως Καθηγήτρια Πιάνου.
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
5ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Νέων Πιανιστών
Ο Μουσικός Σύλλογος Άνδρου "ΜΟΥ.ΣΑ." με τη συμβολή της "Μεσογειακής Συνεργασίας Νέων Μουσικών", διοργανώνει τον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Νέων Πιανιστών υπό την αιγίδα της EPTA (European Teachers' Association) Hellas.
O διαγωνισμός θα διεξαχθεί σε δύο κύκλους: μία πρώτη ακρόαση θα γίνει στην Αθήνα και στη συνέχεια οι υποψήφιοι που θα επιλεγούν θα παίξουν ενώπιον κριτικής επιτροπής στην Άνδρο στις 3 και 4 Οκτωβρίου 2009.
πορούν να λάβουν μέρος Έλληνες πιανίστες μέχρι 24 ετών.
Επικοινωνία-Πληροφορίες: κ. Α. Αμωράτη, τηλ. 22820 22240 και κ. Μ. Παλαιοδημόπουλο, τηλ. 69 74464072, ηλ. διεύθυνσηmousic@otenet.gr
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009
Οι άνθρωποί μας: Φιλιώ Στάμου
Γεννήθηκε και κατοικεί στην Λιβαδειά.
Ξεκίνησε ακκορντεόν σε ηλικία 7 ετών στην «Μουσική Σχολή της Ιουλίας Καραβασίλη» στην τάξη της κ. Ιουλίας Καραβασίλη.
Στα 12 της χρόνια συμμετείχε στην εκπομπή της ΕΡΤ "Ο κόσμος της μουσικής ".
Το 1999 πήρε πτυχίο ακκορντεόν με βαθμό Άριστα Παμψηφεί.
Στα 9 της χρόνια ξεκινά το πιάνο με καθηγήτρια την κ. Μάρτζυ Σαμαράκη, και συνεχίζει με την κ. Φωτεινή Τριανταφύλλου αποκτώντας το πτυχίο της με Άριστα Παμψηφεί. Συνεχίζει στην τάξη του διπλώματος στο Ωδείο Αγίου Στεφάνου υπό την καθοδήγηση της Φωτεινής Τριανταφύλλου, και αποκτά το Δίπλωμα Πιάνου με βαθμό Άριστα και Α΄Βραβείο.
Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα θεωρητικών, αρχικά υπό την κ. Λιάνα Καραβασίλη, αποκτώντας το Πτυχίο Αρμονίας με βαθμό Άριστα, Πτυχίο Αντίστιξης με βαθμό Άριστα, και αργότερα υπό τον κ. Στάθη Ουλκέρογλου Πτυχίο Φούγκας με βαθμό Άριστα Παμψηφεί.
Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τους Andras Kemenes (έτος Μπάρτοκ 2006 και 2007) και Lilia Boyadjieva (τεχνική και ερμηνεία 2008 και 2009).
Επίσης, ήταν φιναλίστ στο Γ' και Δ΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Νέων Πιανιστών Άνδρου το 2005, όπου ερμήνευσε για πρώτη φορά πανελλαδικά το έργο του Κώστα Ευαγγελάτου "Κυκλάδες", και 2007 αντίστοιχα, αποσπώντας πολύ καλές κριτικές. Συμμετείχε στον 21° Διαγωνισμό της ΧΟΝ όπου βραβεύτηκε με Α' Έπαινο.
Παράλληλα, έχει δώσει ατομικά ρεσιτάλ, ερμηνεύοντας έργα των Bach, Brahms, Chopin, Beethoven, Ginastera, Shostakovich, Μάνο Σκαρβέλη, Μιχάλη Τραυλό, Γιάννη Κωνσταντινίδη κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Κέντρου Αγίου Στεφάνου Αττικής (αφιέρωμα στον Claude Debussy, J.S.Bach κλπ.), στο Ωδείο Αγίου Στεφάνου καθώς και στο Ωδείο Ignace Tigerman.
Επίσης έχει συνεργαστεί με την Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς σε εκδηλώσεις για την ημέρα ποίησης (Αφιέρωμα στο δημοτικό τραγούδι, Αφιέρωμα στην Κική Δημουλά) και Συνάντηση της Ομάδας Ανάγνωσης με τη συγγραφέα Ιωάννα Καρυστιάνη)
Από το 2001 διδάσκει στο Δημοτικό Ωδείο Λιβαδειάς Πιάνο, Ακκορντεόν και Ανώτερα Θεωρητικά.
Είναι απόφοιτη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.
Fillio Stamou’s YouTube Channel:
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008
Το πιάνο είναι η αγάπη μου το κομπολόι, το μεράκι μου
«Ι Love κομπολόι!», είπε κάποια στιγμή ο μεγάλος και διάσημος Γαλλοκαναδός πιανίστας Αλέν Λεφέβρ στη συνέντευξη Τύπου για το ρεσιτάλ που θα δώσει στο Μέγαρο το Σάββατο 15 Νοεμβρίου. Και μας έδειξε το κομπολόι που του χάρισε ένας Ελληνας φίλος του.
«Επαιζα με το κομπολόι μου περιμένοντας σε ένα αμερικάνικο αεροδρόμιο. Ερχεται ένας Αμερικάνος οργισμένος και με ρωτάει αν είμαι μουσουλμάνος. "Οχι, είναι ελληνικό κομπολόι", του λέω. Λίγο καιρό μετά, στη Γερμανία, μου λέει ο μαέστρος: "Καλά, είσαι φανατικός χριστιανός;". "Οχι, είναι κομπολόι από την Ελλάδα", εξηγώ. Αργότερα, στην Κίνα, με ρωτάνε "τι είναι αυτό στα χέρια σου, είσαι Θιβετιανός;" και ξαναλέω "όχι, είναι ένα ελληνικό κομπολόι". Μάλλον φταίει που ονειρεύομαι να γίνω Ελληνας», κατέληξε. Και απολογήθηκε για την πολυλογία του, «...νιώθω Ελληνας και σαν τέτοιος μου αρέσει να μιλάω πολύ», ενώ περιέγραψε την Ελλάδα σαν ένα χώρο όπου όχι μόνο επιστρέφει πάντα με αγάπη αλλά και σαν πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης.
«Νιώθω Ελληνας και ίσως γι' αυτό μου αρέσει να μιλάω τόσο» μας είπε ο Αλέν Λεφέβρ δηλώνοντας πανευτυχής που επιστρέφει για άλλη μια φορά στην Ελλάδα.
Παθιασμένος ερμηνευτής της κλασικής μουσικής, διάσημος για το σφρίγος και την ποίηση των ερμηνειών του, ο Αλέν Λεφέβρ πρόσφερε πρώτη φορά την ερμηνεία του στο κοινό του Μεγάρου Μουσικής το 1997. Η επιτυχία του είχε σαν συνέχεια μιαν αξέχαστη βραδιά στο μικρό θεατράκι της Επιδαύρου τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς και ακολούθησαν με εξαιρετική επιτυχία εμφανίσεις το 1999, το 2002 και το 2005. Γι' αυτό και θυμάται πάντα με αγάπη τον τρόπο που τον υποδέχθηκε το ελληνικό κοινό από την αρχή της καριέρας του.
Από τότε έχει εμφανιστεί στις μεγαλύτερες αίθουσες σε όλο τον κόσμο και συνεργαστεί με φημισμένες ορχήστρες (Βασιλική Φιλαρμονική του Λονδίνου, Συμφωνικές Αμβούργου, Στουτγκάρδης, Βούπερταλ, Ντιτρόιτ και Ουάσιγκτον, Βιρτουόζοι της Μόσχας, Φιλαρμονική του Μπουένος Αϊρες, Φιλαρμονική της Κίνας, της Μαλαισίας) και κορυφαίους μαέστρους, όπως τους Σαρλ Ντιτουά, Κρίστοφ Εσενμπαχ, Κεντ Ναγκάνο, Βλαντίμιρ Σπιβακόφ κ.ά. Η δισκογραφία του, που αριθμεί 13 CD , του έχει αποφέρει το Βραβείο Classical Internet 2004 για την ηχογράφηση σύγχρονων έργων (Analekta) σε ένα cd που πούλησε περίπου 40.000 αντίτυπα σε ένα χρόνο και έμεινε 68 εβδομάδες στο Top Five κλασικής μουσικής στον Καναδά. Για δυο συνεχείς χρονιές (2001, 2002) του απονεμήθηκε το βραβείο Felix για το Καλύτερο Κλασικό Αλμπουμ της Χρονιάς, ενώ το πιο πρόσφατο άλμπουμ του, «Homage to Andre Mathieu», απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές και βρέθηκε για 25 εβδομάδες ανάμεσα στους 10 πιο ευπώλητους δίσκους κλασικής μουσικής.
Πολυδιάστατη προσωπικότητα, δεν είναι μόνο πιανίστας, ερμηνευτής και συνθέτης, αλλά και ακτιβιστής στο χώρο της μουσικής, με εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή στο Radio-Canada, ενώ συνδυάζει το πυκνό πρόγραμμα περιοδειών ανά τον κόσμο με μια αποστολή, την οποία υπηρετεί με πάθος και επιμονή: Να κρατήσει τη φλόγα της κλασικής μουσικής ζωντανή και να διευρύνει όσο μπορεί το κοινό της.
«Η κλασική μουσική περνάει κρίση», είπε χθες. «Ο πολιτισμός μας είναι τόσο συνεπαρμένος από τις εικόνες της ποπ μουσικής που δεν προσφέρει την παραμικρή δυνατότητα στους νέους και στα παιδιά να ακούσουν κάτι που δεν συνοδεύεται από βίντεο του MTV». Γι' αυτό και πηγαίνει συχνά σε σχολεία και σε νοσοκομεία για παιδιά, όπου παίζει πιάνο χωρίς να αμείβεται, για να τα μυήσει στην ομορφιά της κλασικής μουσικής και βλέπει «πολλά από αυτά να δακρύζουν όταν ακούν κλασική μουσική για πρώτη φορά».
Το πρόγραμμα του ρεσιτάλ του Σαββάτου -που εντάσσεται στον Κύκλο των Μεγάλων Ερμηνευτών- περιλαμβάνει πέντε σονάτες για πιάνο του Ντομένικο Σκαρλάτι, τρεις σονάτες του Πάδρε Αντόνιο Σολέρ και τις Etudes-tableaux του Σεργκέι Ραχμάνινοφ, έργα γραμμένα κατά τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, τα οποία αποτυπώνουν την περιπέτεια της μουσικής για πιάνο και τις διαδρομές της στο χρόνο.
Αίθουσα Φίλων της Μουσικής Σάββατο, 15 Νοεμβρίου, 8.30 μ.μ.
Εισιτήρια και πληροφορίες: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 210-7282333, www.megaron.gr
[via]
Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2008
Στέφανο Μπατάλια: Jazz για τον Παζολίνι
Γεννημένος στο Μιλάνο το 1965, ο Στέφανο Μπατάλια άρχισε να μαθαίνει πιάνο στα εφτά του χρόνια για να γίνει σχετικά σύντομα γνωστός, στην Ιταλία και γενικότερα στην Ευρώπη, από τις εκτελέσεις του σε έργα κλασικής μουσικής των αρχών του 20ού αιώνα αλλά και στη μουσική μπαρόκ.
«Μικρός, όταν πηγαίναμε στο σπίτι της γιαγιάς μου, καθόμουν στο πιάνο και βασάνιζα τα πλήκτρα. Φαίνεται πως η γιαγιά ως δεξιοτέχνις κάτι περισσότερο κατάλαβε και έτσι υπήρξε δασκάλα μου ώς και τις τελευταίες τάξεις του Ωδείου» θα μας πει.
Ομως ο ερμηνευτής, που θα εμφανιστεί την ερχόμενη Κυριακή στο «Θέατρο Μελίνα Μερκούρη» του Υμηττού, δεν φέρει τα δώρα του κλασικού πιανίστα αλλά εκείνα του πιανίστα τζαζ.
«Ανακάλυψα την τζαζ στην Α' τάξη του λυκείου, όταν ήμουν 14 χρόνων. Απλώς αγόρασα δύο δίσκους για σόλο πιάνο, έναν του Πολ Μπλέικ, το "Open to love" και το "Facing you" του Κιθ Τζάρετ. Να φανταστείς ότι τους έχω ακόμα», λέει.
Παγκόσμια γλώσσα
Η κατάληξη ήταν να τιμηθεί στα 23 του χρόνια ως ο καλύτερος νέος πιανίστας τζαζ στην Ιταλία από το περιοδικό «Musica Jazz». Από εκεί και πέρα συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους του είδους, τον Τ. Οξλεϊ, τον Σ. Σάλοου, τον Α. Ρομάνο, τον Κ. Γουίλερ, τον Μπρούνο Σεβιγιόν, τον Ντ. Πιφαρελί, τον Πολ Φαβρ και πολλούς άλλους.
- Και πώς παντρεύεται η κλασική σας παιδεία με την τζαζ;
«Το παλεύω -θα πει γελώντας- αφού ο αυτοσχεδιασμός είναι ό,τι σημαντικότερο στη δουλειά μου. Ομως την ίδια στιγμή, δίχως να γίνομαι σκλάβος των κυκλωμάτων της κλασικής μουσικής, μου αρέσει να έχω έτοιμα ένα-δυο προγράμματα και να τα προτείνω ως ερμηνευτής».
Ζει με τη δεύτερη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του (το ένα από τον πρώτο του γάμο), στην εξοχή έξω από τη Σιένα, όπου διδάσκει εδώ και είκοσι χρόνια. Από το εργαστήρι του βγήκαν και κάποιοι από τους μουσικούς που παίζουν μαζί του. Ανάμεσά τους μια Γιαπωνέζα κι ένας Ελβετός.
- Είναι λοιπόν η μουσική παγκόσμια γλώσσα;
«Μα βέβαια. Οι συγκεκριμένοι δούλεψαν μαζί μου στο εργαστήριο αυτοσχεδιασμού. Δημιουργήσαμε ένα συγκρότημα με υψηλό το συναίσθημα συμμετοχής. Η γεωγραφία αντί να μας χωρίζει μας ενώνει».
- Στην Ιταλία υπάρχει παράδοση τραγουδοποιών· πώς και δεν δεν αποφασίσατε να ασχοληθείτε;
«Λατρεύω την τραγουδιστική φόρμα, την πολύ παλιά όμως, του 1600 ή του 1500. Για ό,τι αφορά τον προηγούμενο αιώνα, μ' αρέσει περισσότερο το αγγλικό τραγούδι της δεκαετίας του '60, οι Τζένεσις».
Εχοντας στο ενεργητικό του περισσότερα από εξήντα άλμπουμ, εκ των οποίων στα δέκα παίζει σόλο πιάνο, έδωσε το 2005 το «Raccolto» («Συλλογή») μέσω της ECM. «Πρόκειται για διπλό άλμπουμ αφιερωμένο στη διττή μου ιδιότητα. Αυτοσχεδιάζω και στα δυο μουσικά ιδιώματα που αγαπώ, τόσο στο κλασικό όσο και σ' εκείνο που αφορά την τζαζ».
Το 2007 πάντα με την ECM κάνει το «Re Pasolini» αποσπάσματα του οποίου θα ερμηνεύσει με το σεξτέτο του στο «Θέατρο Μελίνα Μερκούρη».
Θα πει σχετικά: «Πάνω απ' όλα αγαπώ την ποίηση και τους ποιητές. Ομως στην Ιταλία τα τελευταία τριάντα χρόνια η ποίηση απλώς προσπαθεί να επιβιώσει κι έτσι γίνεται ιδιαίτερα αισθητή η απουσία του Παζολίνι, ενός διανοούμενου εντελώς αυτόνομου, τόσο ως προς την πολιτική όσο και ως προς την τέχνη του, ενός ανθρώπου που ό,τι κι αν έκανε παρέμενε ποιητής».
Κι ακόμα: «Στα τρία χρόνια που δούλευα το έργο έγραψα πάνω από τριάντα συνθέσεις. Ο Αϊχερ από την ECM μού έδωσε το προνόμιο να τις ηχογραφήσω όλες. Στη συνέχεια επιλέξαμε για να ολοκληρώσουμε το διπλό άλμπουμ. Εγραψα κομμάτια αφιερωμένα στις γυναίκες που αγάπησε ο Παζολίνι, την Ελσα Μοράντε, τη Μαρία Κάλλας, τη Λάουρα Μπέτι, που ήταν η βασική του πρωταγωνίστρια, και άλλα για τις ταινίες του το "Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο", το "Θεώρημα", το "Ακατόνε"».
Δευτέρα 18 Αυγούστου 2008
«Φοβάμαι ότι η μουσική θα εξαφανιστεί από τον πλανήτη»
Καλλιτέχνης απόλυτα αφοσιωμένος στη μουσική, το πιάνο έχει γίνει φυσική προέκταση των χεριών του, ο κορυφαίος πιανίστας Αλντο Τσικολίνι είναι ένας από τους τελευταίους μεγάλους θρύλους. Οι ερμηνείες του συμπυκνώνουν τη φιλολογία του πιάνου των τελευταίων πενήντα χρόνων. Ο 83χρονος πιανίστας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την ενασχόλησή του με τη μουσική με εφηβική λαχτάρα. Ακόμα και κατά τη διάρκεια του διαλείμματος της πρόβας, εκείνος, για να ξεκουραστεί, πάλι πιάνο παίζει. Στο καμαρίνι του αυτή τη φορά. Το διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, όπου βρέθηκε πριν από λίγο καιρό ο Αλντο Τσικολίνι, προκειμένου να ηχογραφήσει με την Κρατική Ορχήστρα της πόλης το 3ο και 4ο κοντσέρτο του Μπετόβεν.
Ο κορυφαίος μουσικός, φίλος της Ελλάδας, την οποία έχει επισκεφθεί πολλές φορές αλλά ποτέ για διακοπές, καθώς γι’ αυτόν η ανάπαυλα είναι άγνωστη λέξη, εμφανίστηκε πέρσι στο Ηρώδειο με την ΚΟΘ και πρόπερσι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις.
Ο Αλντο Τσικολίνι μίλησε αποκλειστικά στον ΕΤ.Κ με αφορμή τη συνεργασία του με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Φιλικός, ήρεμος, ένας αληθινός τζέντλεμαν, μέσα στα σκούρα μπλε ρούχα του, ο κ. Τσικολίνι ανέλυσε τη μοναδική και απόλυτη σχέση του με τη μουσική και το πιάνο:
Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζεστε με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Πώς είναι η συνεργασία σας με την Ορχήστρα και τους μουσικούς της;
Εχουμε μια πολύ ευχάριστη συνεργασία. Οι μουσικοί είναι πολύ φιλικοί και συνεργάσιμοι, όπως και ο διευθυντής της κ. Μύρων Μιχαηλίδης. Το μόνο πρόβλημα που έχω εδώ στη Θεσσαλονίκη είναι ο συνδυασμός της υγρασίας με τη ζέστη και τον ισχυρό κλιματισμό.
Γενικότερα, τι ζητάτε από μια ορχήστρα;
Μόνο μία απαίτηση έχω: Να μπορούμε να δουλέψουμε μαζί. Να είμαστε ικανοί να συνεργαστούμε αρμονικά, ώστε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που θέτουν η μουσική και ο συνθέτης και να φθάσουμε στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αυτό συμβαίνει και με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Εχουμε μια πολύ καλή επαφή που φέρνει τα αντίστοιχα καλά αποτελέσματα στη μουσική μας.
Ηχογραφήσατε με την ΚΟΘ το 3ο και 4ο κοντσέρτο του Μπετόβεν. Ποιες είναι οι μουσικές απαιτήσεις των δύο αυτών κοντσέρτων;
Ο Μπετόβεν είναι ένας από τους σημαντικότερους, τους λαμπρότερους συνθέτες. Είναι εξαιρετικά δύσκολος. Από τους αγαπημένους μου. Μπορείς να περιγράψεις τη μουσική του Μπετόβεν με λιγοστές λέξεις. Είναι ένας φιλόσοφος της μουσικής, μια ιδιοφυΐα. Θέτει στους μουσικούς που παίζουν τα έργα του τρομερά ζητήματα, αλλά πάντα πολύ ενδιαφέροντα. Μια αληθινή πρόκληση. Είμαι «τρελός» για τον Μπετόβεν.
Εχει γραφτεί συχνά ότι οι Γάλλοι συνθέτες, όπως ο Σατί, ο Ντεμπισί, ο Φορέ ή ο Σενς Σανς, είναι οι αγαπημένοι σας.
Δεν θα το έλεγα. Μου αρέσουν οι Γάλλοι συνθέτες αλλά αγαπώ πολλούς μεγάλους συνθέτες από διαφορετικές χώρες. Δεν ξεχωρίζω κανέναν. Αν επιλέξεις ένα συνθέτη και κάποια κομμάτια του και αρχίσεις να τα δουλεύεις, τότε τα ανακαλύπτεις και τα αγαπάς.
Ενας μεγάλος πιανίστας, όπως εσείς, πρέπει να παίζει τα πάντα, πιστεύετε;
Δεν πιστεύω κάτι τέτοιο. Πρέπει να παίζει ό,τι του αρέσει. Είναι θέμα επιλογής και εξαρτάται από τον κάθε πιανίστα. Είναι δηλαδή ένα προσωπικό ζήτημα.
Εχετε έρθει αρκετές φορές στη χώρα μας;
Πάρα πολλές. Η πρώτη φορά ήταν το 1951. Και από τότε έρχομαι σχεδόν κάθε δύο χρόνια. Πάντα για κάτι που έχει σχέση με τη δουλειά μου.
Δεν έχετε κάνει ποτέ διακοπές στην Ελλάδα;
Δεν κάνω ποτέ διακοπές. Δεν πιστεύω στην ξεκούραση. Πιστεύω στη δουλειά και προτιμώ να περνώ το χρόνο μου δουλεύοντας. Εχω την αιωνιότητα για να ξεκουραστώ.
Ποια είναι η γνώμη σας για το ελληνικό κοινό;
Εχω πολύ καλή γνώμη για το ελληνικό κοινό και τους Ελληνες μουσικούς. Είναι εξαιρετικά συναισθηματικοί και αυτό είναι σπουδαίο. Γνωρίζω καταπληκτικούς Ελληνες πιανίστες που είναι πραγματικοί καλλιτέχνες. Ομως δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή τα ονόματά τους.
Εχετε πολύ καλή σχέση με τους νέους μουσικούς. Τι είναι αυτό που κάνει έναν πιανίστα πραγματικά σπουδαίο;
Η μουσικότητα. Και η δουλειά. Μα πάνω απ’ όλα η μουσική του. Πρέπει να αγαπά και να καταλαβαίνει τη μουσική. Υπάρχουν πολλοί μεγάλοι δεξιοτέχνες του πιάνου, που όμως δεν έχουν τίποτα να πουν και να δώσουν στο κοινό.
Πιστεύετε στο ταλέντο;
Πιστεύω στη φύση. Το ταλέντο είναι μια πολύ βλακώδης λέξη. Πολλοί άνθρωποι έχουν ταλέντο, κλίση σε κάτι, αλλά δεν κάνουν τέχνη. Το ταλέντο από μόνο του δεν έχει καμία σημασία. Χρειάζονται τεχνική και δουλειά και να έχεις κάτι να πεις. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν νοιάζονται, ούτε δίνουν σημασία στο ταλέντο. Δεν το παίρνουν στα σοβαρά. Θέλουν να περνούν ευχάριστα τη ζωή τους, χωρίς να κουράζονται.
Δίνετε πάρα πολλά κοντσέρτα σε όλο τον κόσμο. Ταξιδεύετε συνεχώς. Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας προορισμοί;
Νιώθω μια ειδική τρυφερότητα για την Ελλάδα και τη Βραζιλία. Η Ελλάδα έδωσε τα φώτα του πολιτισμού σε όλο τον κόσμο. Επίσης μου αρέσει να ταξιδεύω στην Ασία και ειδικότερα στην Κίνα και την Ιαπωνία.
Κάνατε θυσίες για χάρη της καριέ-ρας σας;
Θυσίασα τη ζωή μου…
Αποκτήσατε οικογένεια, παιδιά;
Οχι, δεν έχω κανέναν να συνεχίσει ύστερα από μένα. Μόνο τον εαυτό μου έχω. Αγαπώ πολύ τα ζώα, πουλιά, γάτες σκύλους, αλλά δεν έχω στο σπίτι μου, γιατί συνεχώς φεύγω για συναυλίες.
Μπορείτε να μου περιγράψετε μια συνηθισμένη μέρα για σας;
Ζω σ’ ένα μεγάλο σπίτι κοντά στο Παρίσι. Ξυπνώ το πρωί πολύ νωρίς –γύρω στις 7.00, το αργότερο ως τις 8.00– κάνω ένα μπάνιο και αρχίζω κατευθείαν δουλειά. Παίζω πιάνο ακόμα και το βράδυ.
Η ζωή σας είναι ταυτισμένη με το πιάνο;
Η ζωή μου είναι το πιάνο. Δεν ξέρω να κάνω τίποτα άλλο. Δεν έμαθα ποτέ τίποτα άλλο.
Εχετε παίξει σε μεγάλα θέατρα, σε σημαντικές αίθουσες σε όλο τον κόσμο, με σπουδαίες ορχήστρες και κορυφαίους μαέστρους. Εχετε κάποια άλλη επιθυμία;
Το μόνο που θέλω είναι να είμαι υγιής και να συνεχίσω να παίζω. Είναι μεγάλη παρηγοριά και πηγή ευχαρίστησης και χαράς η μουσική. Δεν κάνω προσωπικά σχέδια για το μέλλον.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να σας δίνει χαρά εκτός από τη μουσική;
Και το χόμπι μου είναι η μουσική. Αυτό που θέλω είναι να κάνω ευτυχισμένους τους ανθρώπους που γνωρίζουν από μουσική και μπορεί να μιλήσει στην καρδιά τους μια καλή εκτέλεση έργων.
Πιστεύετε ότι υπάρχει πάντα κάτι να ανακαλύψετε στη μουσική;
Σαφώς. Κάθε μέρα η μουσική επιφυλάσσει εκπλήξεις. Κρατά πάντα μυστικά τα οποία όταν μας αποκαλύπτονται είναι ένα θαύμα.
Υπάρχει κάτι που να σας ανησυχεί, να σας φοβίζει ίσως;
Φοβάμαι ότι η μουσική θα εξαφανιστεί από τον πλανήτη. Ο κόσμος ενδιαφέρεται πλέον πολύ για τα χρήματα και όχι για την τέχνη. Πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ μεγάλες αλλαγές. Είμαι απογοητευμένος γι’ αυτό. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν πλανήτη χωρίς μουσική.